[ KLIKNIJ „Watch on YouTube” W PRAWYM DOLNYM ROGU VIDEO ]

Gordon Ramsay posiada na swoim koncie siedemnaście prestiżowych gwiazdek Michelin, potężne globalne imperium restauracyjne oraz telewizyjne, a także niezachwianą reputację człowieka, który pod żadnym pozorem nie toleruje dookoła siebie przeciętności. Ta rozmowa w ramach High Performance Podcast skupia się na poszukiwaniu odpowiedzi, skąd właściwie bierze się ta determinacja. Słynny szef kuchni bezpośrednio opowiada o skrajnej biedzie z czasów młodości, bolesnej kontuzji, która bezpowrotnie zniszczyła jego obiecującą karierę piłkarską, oraz o świecie gastronomii, który z czasem okazał się dla niego czymś znacznie głębszym niż zwyczajny zawód.

***

CYTAT 1

Ramsay postrzega życiowe dysfunkcje oraz wyjątkowo trudne karty rozdane nam przez los nie jako paraliżujące przeszkody, ale jako gigantyczną przewagę nad innymi ludźmi. Im wcześniej w swoim życiu otrzymujesz od świata taki bolesny cios, tym silniejszy zestaw cech budujesz na przyszłość, gdy przychodzi moment realnej walki o swoje miejsce na rynku. Nie jest to jedynie kolejny frazes motywacyjny, ale precyzyjny opis mechanizmu psychologicznego, który Gordon dostrzega u każdego szefa kuchni potrafiącego zbudować coś trwałego i imponującego.

„We're all going to get dealt a dysfunctional card in life at some point. The earlier you get dealt that card, the better. Because it gives you a much stronger hand when you come to play it later in life.”

Tłumaczenie: Wszyscy w pewnym momencie otrzymamy od życia jakąś dysfunkcyjną kartę. Im wcześniej dostaniesz taki zestaw od losu, tym lepiej dla ciebie, ponieważ zyskujesz dzięki temu znacznie silniejszą pozycję, kiedy przyjdzie ci zagrać o wszystko w późniejszym wieku.

Trudne i skomplikowane początki wcale nie stanowią obciążenia ograniczającego twoje szanse. Są w rzeczywistości unikalnym materiałem budulcowym do stworzenia twardego charakteru, do którego osoby z łatwym startem życiowym po prostu nigdy nie będą miały dostępu.

***

CYTAT 2

Ramsay rozgranicza autentyczną pewność siebie od pustej arogancji. Prawdziwa pewność siebie wynika bezpośrednio z gigantycznej pracy, jaką włożyłeś w swój rozwój, przez co doskonale znasz swoją wartość, bo udowodniłeś ją sobie w twardej praktyce. Tani poklask i arogancja polegają jedynie na głośnym chwaleniu się swoimi rzekomymi możliwościami jeszcze przed przystąpieniem do jakiegokolwiek działania. Dodaje przy tym niezwykle ważną uwagę, która dotyczy każdego środowiska nastawionego na najwyższą wydajność, zaznaczając, że ostra korekta ze strony przełożonego jest czymś szalenie zdrowym, o ile tylko nie zaczniesz podchodzić do niej personalnie.

„Confidence is knowing what you're capable of because you've put in the work. Arrogance is mouthing off that you can do it, and then not living up to the potential. Getting told off is good, really healthy. But the moment you make it personal, you stop learning.”

Tłumaczenie: Pewność siebie to dokładna świadomość tego, na co cię stać, podparta włożonym wcześniej wysiłkiem. Arogancja to tylko głośne wygadywanie, co to ty nie potrafisz zrobić, za którym nie idzie realne pokrycie w postaci wykorzystanego potencjału. Otrzymanie bury od szefa jest dobre i bardzo uzdrawiające, jednak w momencie, gdy zaczynasz traktować to jako osobisty atak, automatycznie blokujesz swój proces nauki.

Warto na zawsze wdrożyć w swoje życie zawodowe twardą regułę „take it professionally, not personally”. Konstruktywna, nawet bardzo bolesna krytyka skierowana bezpośrednio w stronę wykonywanej przez ciebie pracy nigdy nie jest atakiem wymierzonym w twoją ludzką godność czy wartość, ma na celu jedynie twój rozwój.

***

CYTAT 3

Ramsay wymienia cechy, których z ogromnym zaangażowaniem poszukuje u młodych, wchodzących do zawodu kucharzy i których najczęściej bardzo im brakuje, a mianowicie połączenia wielkiego głodu sukcesu z autentyczną pokorą. Nie interesuje go wyłącznie wrodzony talent czy prestiżowe dyplomy, liczy się jedynie permanentna gotowość do chłonięcia wiedzy od każdego człowieka, na absolutnie każdym etapie zawodowej drogi. Gordon twierdzi, że największym grzechem młodego pokolenia jest zgubne przekonanie, że posiedli już wystarczający zasób wiedzy.

„The biggest mistake young chefs make is thinking they already know enough. You need to be a sponge. The best listening device you have is yourself, absorb everything, from everyone, at every stage. Stay hungry. Stay fit. Everything else follows from that.”

Tłumaczenie: Największym błędem popełnianym przez młodych szefów kuchni jest przeświadczenie, że zjedli już wszystkie rozumy. Musisz zachowywać się jak gąbka. Najlepszym narzędziem do słuchania, jakim dysponujesz, jesteś ty sam, więc chłoń wiedzę z otoczenia, od każdego napotkanego człowieka i na każdym kroku. Pozostań głodny wyzwań. Dbaj o formę. Cała reszta sukcesów będzie naturalną konsekwencją takiego podejścia.

Moment, w którym z powodu własnego ego przestajesz zachowywać się jak chłonna gąbka, jest w rzeczywistości dniem, w którym definitywnie przestajesz się rozwijać. Ta żelazna zasada obowiązuje bezlitośnie w każdym możliwym zawodzie na świecie.

***

Gordon Ramsay posługuje się językiem angielskim z charakterystycznym brytyjskim akcentem oraz z porażającą bezpośredniością człowieka, który z natury nie ma czasu na zbędne pieprzenie.

Tak bezkompromisowe wywody i życiowe lekcje od człowieka, który stworzył globalne imperium, mają największą siłę rażenia u samego źródła, gdy słyszysz pasję oraz surowy ton w głosie Ramsaya.

Jeśli chcesz bez żadnych sztucznych barier i pośrednictwa tłumaczy czerpać wiedzę od najbardziej wymagających liderów na świecie, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.