Co jeśli dręcząca cię zazdrość o sukcesy innych ludzi wcale nie jest wadą charakteru, ale najcenniejszą drogowskazem wskazującym twoje własne, ukryte pragnienia?

[ KLIKNIJ „Watch on YouTube” W PRAWYM DOLNYM ROGU VIDEO ]

Alain de Botton to wybitny współczesny filozof i pisarz, który od wielu dziesięcioleci przekłada skomplikowane koncepcje akademickie na prosty język codziennego doświadczenia. Ta głęboka konwersacja z Chrisem Williamsonem dotyka tematów, które większość z nas podskórnie wyczuwa, ale niezwykle rzadko potrafi precyzyjnie nazwać. Rozmówcy biorą pod lupę zazdrość, egzystencjalną wolność, urok zwyczajności oraz fundamentalne pytanie o to, czy nasze codzienne działania wynikają z autentycznych wyborów, czy jedynie z automatycznych nawyków.

***

CYTAT 1

De Botton zachęca do spojrzenia na zazdrość jak na cenne źródło informacji, a nie jak na wstydliwą wadę charakteru. W momencie, gdy czujesz nagłe ukłucie zawiści, dzieje się coś niezwykle pożytecznego, ponieważ los pokazuje ci fragment twojej własnej, niezrealizowanej jeszcze ambicji, która na razie realizuje się w życiu kogoś innego. Zamiast uciekać przed tym dyskomfortem, warto na chwilę się zatrzymać i zapytać siebie, czego dokładnie zazdrościsz tej osobie.

„Very often, when you feel a beep of envy, it's because there's a fragment of your true ambition and your true self in the life of another person. Rather than saying, I must run away from it, say: no, this is a clue. What is there that you are envious of? The best thing to do with envy is to see it as a guide for your own ambition, not a sign of your innate jealousy and inadequacy.”

Tłumaczenie: Bardzo często, gdy czujesz ukłucie zazdrości, dzieje się tak dlatego, że w życiu innej osoby znajduje się fragment twojej prawdziwej ambicji i twojego prawdziwego ja. Zamiast mówić, że musisz przed tym uciekać, powiedz sobie, że to cenna wskazówka. Czego konkretnie tam zazdrościsz? Najlepsze, co można zrobić z zazdrością, to potraktować ją jako przewodnik po własnych pragnieniach, a nie jako dowód na wrodzoną zawiść czy nieudacznictwo.

Warto zapamiętać to podejście do zazdrości. Ona wcale nie podpowiada ci, co masz odebrać drugiemu człowiekowi, ale bezbłędnie wskazuje, co powinieneś zrobić dla samego siebie.

***

CYTAT 2

De Botton przypomina o jednym z najbardziej niepokojących wniosków, jakie płyną z całej filozofii egzystencjalnej, ponieważ większość naszych codziennych działań ma charakter czysto umowny. Nieustannie wmawiamy sobie, że musimy tkwić w danym miejscu, wykonywać konkretną pracę i żyć dokładnie według takiego scenariusza. Prawda bywa jednak o wiele bardziej wymagająca, gdyż w rzeczywistości jesteśmy całkowicie wolni, a każda ostateczna decyzja należy tylko do nas. Właśnie ta świadomość bywa paraliżująca, ponieważ bezlitośnie odbiera nam wygodną wymówkę o braku wyboru.

„It's terrifying to feel that most of what we're doing is slightly arbitrary. We tell ourselves, well, I have to do this, and I have to be here, and the existential insight is: no, you don't. We're all completely free. We could be doing other things. The decision is yours.”

Tłumaczenie: Poczucie, że większość naszych działań jest w pewnym stopniu umowna, bywa przerażające. Powtarzamy sobie, że musimy coś zrobić albo musimy gdzieś być, tymczasem egzystencjalna prawda brzmi, że wcale nie musimy. Wszyscy jesteśmy absolutnie wolni i moglibyśmy zająć się czymś zupełnie innym. Wybór należy do ciebie.

Sztuczne poczucie zewnętrznego przymusu bywa dla nas o wiele wygodniejsze niż wzięcie pełnej, dorosłej odpowiedzialności za własne życiowe decyzje.

***

CYTAT 3

De Botton wieńczy swoją wypowiedź pięknym paradoksem, przypominając, że umiejętność spokojnego prowadzenia zupełnie zwyczajnego życia stanowi w dzisiejszych czasach gigantyczne osiągnięcie. Przymus ciągłego bycia kimś wyjątkowym, ważnym i rozpoznawalnym to zazwyczaj psychologiczna kompensacja ukrytych lęków, a nie przejaw wewnętrznego zdrowia. Filozof proponuje, abyśmy zaczęli mierzyć jakość swojego życia poziomem radości, jaką potrafimy wycisnąć z najmniejszych codziennych detali. Kto jest w rzeczywistości bardziej imponujący: człowiek potrzebujący spektakularnych sukcesów, aby poczuć cokolwiek, czy ktoś, kto potrafi doświadczyć pełni szczęścia przy dobrej kawie i hauście świeżego powietrza?

„The need to be always at the center and always important is a compensation. It's not a sign of health. The ability to have an ordinary life is a massive achievement. In the end, all of us are ordinary, and that's okay. When you lower the threshold for joy, you don't just get more of it, you get it now. Maybe the true richness of a life is how much joy you can harvest from the smallest possible patch of soil.”

Tłumaczenie: Ciągła potrzeba bycia w centrum uwagi i bycia kimś ważnym to jedynie mechanizm obronny, a nie przejaw emocjonalnego zdrowia. Zdolność do satysfakcjonującego, zwyczajnego życia to ogromne osiągnięcie. Ostatecznie wszyscy jesteśmy na swój sposób zwyczajni i to jest całkowicie w porządku. Kiedy obniżasz próg potrzebny do odczuwania radości, nie tylko zyskujesz jej znacznie więcej, ale doświadczasz jej natychmiast. Prawdziwe bogactwo życia mierzy się tym, ile szczęścia potrafisz zebrać z najmniejszego skrawka ziemi, jaki masz do dyspozycji.

Oczekiwanie od losu wyłącznie wielkich wydarzeń, aby w ogóle poczuć jakąkolwiek satysfakcję, nie jest dowodem na wielkie ambicje, ale świadectwem ubóstwa naszej własnej wrażliwości.

***

Alain de Botton posługuje się językiem angielskim z precyzją rasowego filozofa, zachowując przy tym przystępność człowieka, któremu szczerze zależy na zrozumieniu przez odbiorcę. Jego książki bywają tłumaczone na język polski, jednak unikalne rozmowy, w których na bieżąco analizuje rzeczywistość i odpowiada na trudne pytania, są dostępne wyłącznie w oryginale.

Te pełne mądrości i głębokiego humanizmu wywody mają największą moc wtedy, gdy słuchasz ich bezpośrednio, wyłapując każdy subtelny niuans i brytyjską elokwencję autora.

Jeśli chcesz bez żadnych barier czerpać wiedzę od najwybitniejszych współczesnych myślicieli i uczyć się sztuki świadomego życia bez pomocy tłumaczy, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego


Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.