Dlaczego brak docenienia w relacji to nie tylko zwykłe niedopatrzenie, ale realne i systematyczne odbieranie drugiej osobie energii do jakiegokolwiek działania?
[ KLIKNIJ „Watch on YouTube” W PRAWYM DOLNYM ROGU VIDEO ]
Alison Armstrong od dekad bada dynamikę relacji międzyludzkich, opierając swoje wnioski w większym stopniu na biologii niż na klasycznej psychologii. Ta fascynująca konwersacja z Ellen Fisher stanowiła walentynkową edycję newslettera, jednak próżno szukać w niej taniego, sentymentalnego tonu. Zamiast tego otrzymujemy niezwykle praktyczną wiedzę o tym, jak jasność komunikacji, autentyczne docenienie oraz cierpliwość potrafią diametralnie zmienić jakość każdego związku.
***
CYTAT 1
Armstrong proponuje zmianę, która brzmi bardzo prosto, ale w praktyce wymaga ogromnej dyscypliny. Zanim z góry ocenisz czyjeś zachowanie, zadaj sobie fundamentalne pytanie, czy przypadkiem nie istnieje bardzo dobry powód, dla którego ta osoba postąpiła właśnie w taki sposób. Autorka dodaje przy tym językowy szczegół, który warto zapamiętać, ponieważ angielskie słowo „curious” wywodzi się z łaciny i pierwotnie oznaczało troskę. Ciekawość i troska mają dokładnie ten sam korzeń.
„Before we start judging any behavior, we should ask the question: what if there's a good reason for what this person is doing? In situations when we want to react with judgment or criticism, we need to go from furious to curious. Take a breath, stand down. I'm sure you have a good reason for that. Would you please tell me what it is? And then put the imaginary duct tape over your mouth and wait and wait and wait for the answer.”
Tłumaczenie: Zanim zaczniemy oceniać jakiekolwiek zachowanie, powinniśmy zadać sobie pytanie: a co, jeśli istnieje ważny powód tego, co ta osoba robi? W sytuacjach, gdy mamy ochotę zareagować osądem lub krytyką, musimy przejść od wściekłości do ciekawości. Weź głęboki oddech, odpuść. Jestem pewna, że masz ku temu dobry powód. Czy możesz mi opowiedzieć, jaki to powód? A potem wyobraź sobie, że zaklejasz usta taśmą i czekaj, czekaj, i jeszcze raz czekaj na odpowiedź.
Warto na stałe wdrożyć do swojego życia zasadę „from furious to curious”. Jeden świadomy oddech między bodźcem a twoją reakcją potrafi całkowicie odmienić bieg i temperaturę całej rozmowy.
***
CYTAT 2
Armstrong mówi o docenianiu nie w kategoriach zwykłej, salonowej uprzejmości, ale jako o realnej walucie energetycznej. Jeśli ktoś włożył w coś swój wysiłek, a w zamian nie otrzymał absolutnie żadnego uznania, błyskawicznie traci chęć i siłę do dalszego działania. Mechanizm ten działa również w drugą stronę, ponieważ wszystko, co szczerze doceniasz, będzie naturalnie powtarzane przez drugą stronę. To nie jest tania motywacyjna metafora, lecz precyzyjny opis mechanizmu psychobiologicznego, który steruje każdą relacją bez względu na jej kontekst.
„Everything we do to disempower men, we do to disempower women, and we do to disempower ourselves. Withholding appreciation is disempowering because appreciation gives energy. If a person has spent energy and we don't appreciate it, now they are disempowered. Everything you appreciate will keep being done. Everything you don't appreciate will slowly disappear.”
Tłumaczenie: Wszystko, co robimy, aby odbierać siłę mężczyznom, robimy również, by podcinać skrzydła kobietom oraz samym sobie. Wstrzymywanie słów uznania osłabia drugą stronę, ponieważ to właśnie docenienie daje ludziom życiową energię. Jeśli ktoś zainwestował swój wysiłek, a my tego nie zauważamy, ta osoba zostaje mentalnie podcięta. Wszystko, co szczerze doceniasz, będzie kontynuowane. Wszystko, czego nie doceniasz, zacznie powoli zanikać.
Okazywanie wdzięczności i dostrzeganie cudzych starań nie jest przejawem słabości. To potężne narzędzie, które bezpośrednio kształtuje to, co na co dzień otrzymujesz od innych ludzi.
***
CYTAT 3
Armstrong traktuje zadawanie pytań jako poważne zobowiązanie wobec drugiego człowieka. Jeśli zadajesz pytanie, nie mając w sobie gotowości do spokojnego wysłuchania odpowiedzi, to w gruncie rzeczy wcale go nie zadajesz. Wykonujesz wtedy jedynie pusty gest, który rozmówca natychmiast odczyta jako lekceważenie i całkowity brak realnego zainteresowania. Prawdziwa dociekliwość wymaga cierpliwości i konkretnej techniki, która polega na tym, by po zadaniu pytania powoli odliczyć w myślach do trzydziestu.
„Only ask questions that you're willing to wait for the answer. If you're not willing to wait as long as it takes, it means you're not committed to the question, which is perceived as hurtful. Ask it and wait and start counting to 30.”
Tłumaczenie: Zadawaj wyłącznie takie pytania, na których odpowiedź masz w sobie gotowość cierpliwie poczekać. Jeśli nie chcesz czekać tak długo, jak to konieczne, oznacza to, że wcale nie zależy ci na odpowiedzi, co przez drugą stronę jest odbierane jako raniące. Zadaj pytanie, po czym czekaj i zacznij liczyć w myślach do trzydziestu.
Pytanie zadane bez wewnętrznej cierpliwości przestaje być pytaniem, a staje się jedynie formą ukrytej presji.
***
Alison Armstrong prowadzi swoje inspirujące spotkania i seminaria wyłącznie po angielsku. Jej unikalne podejście do tłumaczenia dynamiki międzyludzkiej poprzez pryzmat biologii, a nie tylko samej psychologii, jest niezwykle rzadkie i właśnie z tego powodu warto poznać je bezpośrednio u źródła.
Tak mądre, transformujące spojrzenie na relacje najlepiej rezonuje w oryginale, gdy słyszysz każdy ton głosu rozmówcy, jego spokój i pełne zrozumienie ludzkiej natury.
Jeśli chcesz bez żadnych przeszkód słuchać analiz, które mogą całkowicie odmienić twoje podejście do ludzi i uczyć się od najlepszych światowych ekspertów bez pomocy tłumaczy, napisz do mnie.
Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego
Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.