#166 – Noah Wyle, Tom Hiddleston, Charlie Hunnam – Hollywood RoundTable
CYTAT 1
Podchodź poważnie do swojej pracy, ale nie traktuj zbyt poważnie samego siebie.
Take your work seriously, don't take yourself seriously.
***
CYTAT 2
Jedynym sensem w życiu jest pozostać dobrym wspomnieniem w pamięci innych ludzi.
The only meaning in life is to reside as a good object in the minds of others.
***
CYTAT 3
"Niechcący dałem sobie przewagę w walce o rolę Jona Snowa, choć był to całkowity przypadek. W noc przed przesłuchaniem wdałem się w bójkę, i muszę od razu zaznaczyć, że ją przegrałem. Nie będę opowiadał całej tej historii, ale ten gość podbił mi oko. Kiedy więc pojawiłem się na przesłuchaniu, wyglądałem dość ostro. Coś takiego jak podbite oko mogło mi pomóc, myśli sobie człowiek, że oni oglądają pewnie tysiące nagrań różnych aktorów i nagle widzą: 'O, ten gość z podbitym okiem był dobry'... Więc kimkolwiek był ten gość, dziękuję mu. Później, chyba podczas drugiego etapu, powiedzieli: 'O, podbite oko zniknęło'. Odpowiedziałem: 'Tak'. Ale to nie było celowe, chociaż przy następnej roli, na której będzie mi naprawdę zależało, chyba po prostu znów dam się pobić."
"I inadvertently gave myself a leg up with the character of Jon Snow, but it was completely unintentional. I got into a fight the night before the audition, one that I, I hasten to say, I lost. I won't go into the full story of the fight, but this guy gave me a black eye, so when I turned up to the Jon Snow audition, I looked a bit rough. And something like that black eye, I think they probably watch a million tapes of all these different actors and something like just a little, 'Oh, that guy with the black eye was good'... So whoever that guy was, thank you. ... I think in the recall or something [they said], 'Oh, the black eye is gone.' I was like, 'Yeah.' But it wasn't intentional, maybe the next job I really want, I'll just go and get beaten up again."
***
CYTAT 4
"Kiedyś o 3:00 w nocy do mojego domu włamał się gość, który był dosłownie dwa razy większy ode mnie... Pracowałem wtedy na nocnych planach... siedziałem z kotem na kolanach i uczyłem się roli. Nagle obaj usłyszeliśmy coś na podwórku. Mój kot wpadł w panikę i po cichu zwiał z pokoju. Po jego reakcji wiedziałem, że ktoś tam jest, bo po prostu uciekł i mnie zostawił... Wyjrzałem przez okno i zobaczyłem olbrzymiego faceta, który jak gdyby nigdy nic spacerował po moim podwórku. Miałem tam oszklone drzwi, parterowy dom, a w środku spała moja żona. Pomyślałem: 'Ja pierdolę, nie wiem, co zrobić w tej sytuacji'. I wtedy Jax Teller [postać, którą grałem w Sons of Anarchy] powiedział: 'Nie martw się bro, ja wiem'. Na framudze moich drzwi od czasu przeprowadzki do tego domu wisiała mała maczeta... Złapałem ją więc i wyszedłem... W mojej karierze zagrałem tak wiele udawanych walk, że wiedziałem, jak zamachnąć się tą maczetą, by nie trafić faceta. Machnąłem nią przed nim, a on aż się przewrócił do tyłu. Powiedziałem wtedy bardzo spokojnie: 'Masz 10 sekund na ucieczkę, inaczej nigdy nie znajdą twojego ciała'. I uciekł... To była zasługa postaci, którą grałem od siedmiu lat, ja sam nie wiedziałem, jak poradzić sobie w tej sytuacji, ale on wiedział."
"I got broken into once at 3:00 in the morning by a guy who was literally twice my size... I'd been working night shoots... and I had my cat on my knee, and it was 3:00 in the morning. I was just learning lines, and we both heard something in the backyard. My cat panicked and sort of went and did a little commando shuffle out. I could tell from his reaction, 'cause he just bolted, just left me, that there was somebody in the backyard... I looked out, and there was this colossus of a human being walking casually through my backyard. And I had two French doors, single-story house, and my wife was asleep inside. And I thought, 'Fuck me, I don't know how to handle this situation.' And then Jax Teller went, 'Don't worry bro, I do.' And there was a little machete on my door frame that had been there since I moved into the house... so I grabbed it and went... We've done so much fake fighting in my career that I knew how to swing this machete but not actually hit the guy, so I swiped at him and he like fell backwards, and I just said very calmly, 'You got 10 seconds to leave or they're never going to find your body.' And he left... It was a manifestation of a character that I've been playing for seven years that, you know, I didn't know how to handle the situation, but he did."
***
CYTAT 5
"Byłem któregoś wieczoru w restauracji i do naszego stolika podeszło przesympatyczne starsze małżeństwo. Powiedzieli: 'Uwielbiamy ten serial, widzieliśmy każdy odcinek'. A kobieta dodała: 'Właśnie miałam operację kolana, czy mogły Pan na nie spojrzeć?' Po czym podwinęła nogawkę spodni tuż przy stoliku, a ja patrzyłem na jej bliznę po cięciu. Pomyślałem wtedy: 'To niezwykłe...'. Powiedziałem: 'Wygląda na to, że bardzo ładnie się goi. Czy obciąża Pan już tę nogę?'. Była zachwycona... Pomyślałem, że niewielu aktorów ma okazję oglądać otwarte rany i dawać porady medyczne podczas kolacji. ... Przez lata grania w 'Ostrym dyżurze' żartowałem, że otworzę małą przychodnię w swoim garażu i będę dorabiał po godzinach, robiąc drobne zabiegi."
"I was at a restaurant the other night and a lovely couple came up to the table, older couple, and they said, 'We love the show, we've seen every episode.' And the woman said, 'I just had knee surgery, would you mind taking a look?' And she rolled up her pant leg right through the table and I'm looking at her incision. And I thought, 'This is...' I said, 'It looks like it's healing very nicely, are you putting full weight on it?' She was so pleased... I thought, not a lot of actors get shown open wounds and asked [for advice] at dinner. ... For years on ER, I used to joke that I'd have a little outpatient clinic in my garage and just do little minor stuff on the side."
***
Jeśli chcesz słuchać takich wywiadów w oryginale, napisz do mnie.
Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego
Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.
#165 – The Valentine Matter – Johnny Dollar
Cienie nad Nowym Orleanem – Śledztwo w sprawie Valentine’a
To, co zaczyna się jako zwykłe śledztwo w sprawie kradzieży w hotelu w Nowym Orleanie, szybko przybiera niebezpieczny obrót dla śledczego ubezpieczeniowego Johnny’ego Dollara. Po przybyciu do Miasta Półksiężyca okazuje się, że policja zdążyła już zamknąć sprawę, ale Dollar wpada w barze na Dana Valentine’a, byłego bootleggera z czasów prohibicji, który po odsiedzeniu 13 lat w więzieniu próbuje prowadzić spokojne życie. Następnego ranka lokalna policja wypytuje Johnny’ego o to spotkanie, gdy nagle nadchodzi wiadomość: Valentine został znaleziony na chodniku, postrzelony dwukrotnie w bark. Leżąc w szpitalnym łóżku, Valentine uparcie twierdzi, że postrzelił się sam podczas czyszczenia broni, i kategorycznie odmawia współpracy z policją.
Gdy usterka silnika opóźnia powrót Johnny’ego do domu, towarzystwo ubezpieczeniowe zleca mu pozostanie w Nowym Orleanie i ochronę Valentine’a ze względu na opiewającą na 50 000 dolarów polisę na życie. Świadek, lokalny mleczarz, zeznaje, że widział dwóch mężczyzn w czarnym Buicku podchodzących do Valentine’a, który przed strzałami z broni z tłumikiem posłał im tylko smutny, porozumiewawczy uśmiech. Johnny wkrótce wpada w lokalnym hotelu na trop tajemniczej kobiety imieniem Anne Ward, która okazuje się żoną Valentine’a. Kobieta wyjaśnia, że nie rozmawiali ze sobą od 13 lat, aby chronić ich córki Teresy przed przestępczą przeszłością ojca.
Zanim Johnny zdąży ułożyć całą układankę, Valentine powala pielęgniarza i ucieka ze szpitala, silnie krwawiący i zdeterminowany, by samemu dopaść zamachowców. Gdy ranny były gangster przebywa na wolności, a płatni mordercy krążą po mieście, Johnny Dollar musi ścigać się z czasem, by rozwikłać śmiertelną zagadkę. Kim są tajemniczy zamachowcy polujący na Dana Valentine’a i czy Johnny zdoła ich zatrzymać, zanim będzie za późno?
***
Shadows over New Orleans – The Valentine Investigation
What starts as a simple hotel theft investigation in New Orleans quickly takes a dangerous turn for insurance investigator, Johnny Dollar. After arriving in Crescent City to find police have already wrapped up the case, Dollar crosses paths with Dan Valentine, a former Prohibition bootlegger trying to live a quiet life after 13 years in prison. The next morning, local police question Johnny about their encounter, only for news to arrive that Valentine was found on a sidewalk, shot twice in the shoulder. Lying in a hospital bed, Valentine stubbornly claims he accidentally shot himself while cleaning a gun, refusing to cooperate with the authorities.
When engine trouble delays Johnny's flight home, his insurance company reassigns him to stay in New Orleans and keep Valentine alive because of a $50,000 policy on the ex-bootlegger. An eyewitness milkman reports seeing two men in a black Buick approach Valentine, who gave them a sad, knowing smile right before being shot with a silenced weapon. Johnny soon tracks down an enigmatic woman named Anne Ward at a local hotel, discovering she is Valentine's estranged wife. She explains that they haven't spoken in 13 years to protect their daughter, Teresa, from her father's criminal history.
Before Johnny can uncover the full picture, Valentine knocks down a male nurse and escapes the hospital, bleeding heavily and determined to hunt down the attackers himself. With a wounded ex-mobster on the loose and hitmen stalking the city, Johnny Dollar must race against time to unravel a lethal secret. Who are the mysterious gunmen hunting Dan Valentine, and can Johnny stop them before a long-buried vendetta consumes everyone involved?
Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego
Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.
#164 – Jimmy Carr – Modern Wisdom
W tym odcinku Chris Williamson rozmawia z brytyjskim komikiem Jimmym Carrem o czymś więcej niż tylko o komedii. Słynący z ciętego humoru Jimmy otwiera się na temat rozwoju osobistego, przepracowywania traum i budowania życiowej dojrzałości. Razem podpowiadają, jak przekuć dawne trudności w sukces i skupić się na tym, co naprawdę daje w życiu spełnienie.
***
CYTAT 1: The "Chip on Your Shoulder" Framework
Pierwsza warstwa to posiadanie żalu lub urazy z powodu tego, co cię spotkało. Dla mnie było to nękanie w szkole, wykluczenie i poczucie, że nie należę do żadnej grupy.
Druga warstwa to przekucie tego doświadczenia w coś, na czym naprawdę ci zależy. Oznacza to powiedzenie sobie: umiejętności i odporność, które wypracowałem spędzając tak dużo czasu w samotności, pozwoliły mi zamienić coś toksycznego w coś wartościowego.
Trzecia warstwa to wykorzystanie tego pierwotnego żalu oraz żalu do ludzi, którzy go wywołali, jako energii aktywacyjnej do wdrożenia nowych umiejętności.
Ostatnia warstwa, niezwykle trudna, to uświadomienie sobie, że jeśli ludzie, którzy cię dręczyli, są powodem wypracowania umiejętności, które dziś cenisz, nie możesz czuć do nich urazy. Musisz im podziękować. Jeśli wyzwania, przez które przeszedłeś, ukształtowały osobę, którą naprawdę lubisz, ci oprawcy zasługują na miejsce przy twoim stole, gdzie patrzysz na nich i mówisz: dzięki, stary.
"The first layer is having a chip on your shoulder about whatever happened to you. For me, that was being bullied in school, being ostracized, and feeling like I wasn't part of a group. The second layer is alchemizing that experience into something you truly care about. It means saying: 'The skills and resilience I developed from spending so much time alone have allowed me to turn something toxic into something valuable.' The third layer is using that original chip on your shoulder—and the resentment toward the people who caused it, as the activation energy to deploy those new skills. The final layer, which is extremely difficult, is realizing that if the people who tormented you are the reason you developed the skill set you now value, you can't resent them. You actually have to thank them. If the challenges you endured formed a person you actually like, then those bullies deserve a seat at your table where you look at them and say, 'Yeah, thanks mate.'"
***
CYTAT 2: The Difference Between Value and Difficulty
W 1492 roku Krzysztof Kolumb wylądował na Gwadelupie i po raz pierwszy sprowadził ananasa do cywilizacji zachodniej. Po jego powrocie ananas stał się na prawie 300 lat jednym z najbardziej jaskrawych przejawów bogactwa wśród brytyjskiej arystokracji. Ludzie, których nie było stać na zakup ananasa, dosłownie wynajmowali go za równowartość dzisiejszych 8000 funtów tylko po to, by obnosić się z nim na przyjęciach i pokazywać swój status.
Wskazuje to na duży problem: ciągle mylimy trudność z wartością. Patrzysz na auto, zegarek czy partnera i ponieważ wydają się niedostępni dla większości, zakładasz, że muszą być wartościowi. Kiedy jednak to zdobywasz, dociera do ciebie, że te rzeczy nie są wartościowe, lecz były jedynie trudne do zdobycia, a między jednym i drugim jest wielka różnica. Prawdziwa wartość pochodzi z rzeczy, które dają ci spełnienie intelektualne, emocjonalne, duchowe i relacyjne. Jesteśmy warunkowani do wiary, że wartościowe rzeczy muszą być trudne do osiągnięcia, co prowadzi nas do wniosku, że jeśli coś nie jest trudne, nie jest warte uwagi. W ten sposób trudne, ale niewartościowe cele skradają się do naszych pragnień. Wniosek jest prosty: to, że coś jest trudne do zdobycia, nie oznacza, że jest wartościowe.
"In 1492, Christopher Columbus landed on the island of Guadeloupe and introduced the pineapple to Western civilization for the first time. Upon returning, the pineapple became one of the most ostentatious displays of wealth in British aristocracy for nearly 300 years. People who couldn't afford to buy one would literally rent a pineapple for the equivalent of £8,000 just to parade it around at dinner parties to showcase their status.
This points to a massive problem: we constantly confuse difficulty with value. You look at the car someone drives, the watch they wear, or the partner they are with, and because it seems unattainable to most, you assume it must be valuable. But once you attain those things, you realize they aren't actually valuable, they were just difficult to get, and there is a huge difference between the two. Real value comes from things that fulfill you intellectually, emotionally, spiritually, and relationally. We are conditioned to believe that worthwhile things must be difficult to attain, leading us to assume that if something isn't difficult, it isn't worthwhile. This is how non-valuable, high-difficulty pursuits sneak into our desires without us noticing. The key takeaway is simple: just because something is hard to obtain does not mean it's valuable."
***
CYTAT 3: The 24-Hour Rule & Defining Ambition
Cały rozwój osobisty sprowadza się do jednej myśli: trudne wybory teraz prowadzą do łatwego życia później. Wszystko jest wariantem testu pianki, w którym dziecko dowiaduje się, że może zjeść jedną piankę teraz albo dwie później, co pozostaje jednym z najczytelniejszych wskaźników długoterminowego sukcesu.
Najważniejszym wnioskiem jest koncepcja służenia swojemu przyszłemu ja w perspektywie 24 godzin. Zapytaj siebie: co zrobię dzisiaj, co docenię jutro? Sześć miesięcy to zbyt odległy horyzont, a motywowanie się do pójścia na siłownię myśleniem o sylwetce za pół roku rzadko działa. Jeden dzień to idealna rama odniesienia. Napisałem to na swojej lodówce: co dzisiaj chciałbyś, żeby zrobiło twoje wczorajsze ja?
Ostatecznie powinieneś zapytać, co możesz zrobić dzisiaj, co uczyni cię szczęśliwym za 24 godziny. Przesuwa to perspektywę, sprawiając, że twoje ambicje stają się uczuciami, a nie przedmiotami materialnymi. Jedynym powodem, dla którego chcesz rzeczy materialnej, jest uczucie, które myślisz, że ci da. Pomiń pośredników i skup się bezpośrednio na tym uczuciu.
"All self-help essentially boils down to one core idea: hard choices now lead to an easy life later. Everything is a variation of the famous marshmallow test, where a child is told they can have one marshmallow now or two later, which remains one of the clearest indicators of long-term success in life. The biggest takeaway for me was the concept of serving your future self within a 24-hour timeframe. Ask yourself: 'What am I going to do today that me tomorrow will appreciate?' Six months is too far away, motivating yourself to go to the gym by thinking about how you'll look in half a year rarely works. A single day is the perfect frame of reference. In fact, I wrote it right on my fridge: 'What would you tomorrow want you today to do?' Ultimately, you should ask what you can do today that will make you happy in 24 hours. This shifts your perspective so that your ambitions become feelings rather than material objects. The only reason you want a material thing in the first place is for the feeling you think it will give you, so cut out the middleman and focus directly on the feeling."
***
Zwięzłość tych refleksji, precyzyjny język oraz brak zbędnych słów dają najlepszy efekt w oryginalnym, angielskim brzmieniu.
Jeśli chcesz rozumieć takie koncepcje bez pośredników i bez tłumaczy, napisz do mnie.
Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego
Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.
#163 – Get Serious – Jim Rohn
Jim Rohn to ojciec chrzestny współczesnego rozwoju osobistego. W tym nagraniu przemawia do pracowników jednej z zaprzyjaźnionych firm i gdyby tak wyglądały konferencje współczesny korporacji to zapewne nie miałbym do nich tak sceptycznego podejścia.
Jim jest do bólu pragmatyczny, lubi używać ironi oraz humoru, żeby często podkreślić jak głupie bywa nasze zachowanie, a dzięki użytym przez niego alegoriom łatwo jest zrozumieć i zapamiętać radę, którą dla nas przygotował.
***
Cytat 1
„Tam, gdzie się wychowałem, na wsi w stanie Idaho, co by się stało, gdybyś poprosił rolnika, żeby wiosną poszedł na kręgle? Co by prawdopodobnie odpowiedział? Powiedziałby: »Zwariowałeś! Na kręgle możesz iść zimą, kiedy nie możesz zasiać plonów. Nie możesz iść na kręgle wiosną, masz tylko określony czas i musisz zrobić swoje w tym konkretnym oknie możliwości«.”
"Where I was raised, in Idaho farm country, what if you asked a farmer to go bowling in the spring? What would he probably say? He would say, 'You're insane. You can go bowling in the winter when you can't plant the crop. You can't go bowling in the spring; you've only got a certain piece of time, and you've got to get it done in that certain window of opportunity.'"
***
Cytat 2
„Jeśli masz za sobą zły tydzień, po prostu usiądź i przemyśl to przez chwilę. Zobacz, czy nie możesz wyciągnąć jakichś wniosków ze słabego tygodnia, a potem sprawić, by kolejny był lepszy. Ucz się na własnych doświadczeniach. Jednym ze sposobów, by nauczyć się robić coś dobrze, jest zrobienie tego źle. Zrób to źle. Jednym ze sposobów na naukę robienia rzeczy właściwie jest zrobienie ich niewłaściwie. Klucz tkwi w tym, by nie trwało to zbyt długo. Jeśli robisz coś źle od roku, sugerujemy, że to już wystarczająco długo, nie potrzebujesz kolejnego roku.”
"If you've had a bad week, just sit down and ponder that for a while. See if you can't pick up some ideas from a poor week and then make a better week, okay? Learn from your own experiences. One way to learn to do it right is to do it wrong. Do it wrong. I mean, you know, that's one way to learn to do it right, do it wrong. Now the key is: don't let it take too long. If you've done it wrong for a year, we suggest that's long enough; you don't need another year."
***
Cytat 3
„Mógłbyś zmienić, powinieneś zmienić, ale nie zmieniasz, jesteś na złej ścieżce. Listy, których nie napisałeś, rozmowy z rodziną, których nie przeprowadziłeś, ktoś, z kim powinieneś usiąść po powrocie do domu, załatw to. Nie pozwól, by zaniedbanie zniszczyło twoje dni, zniszczyło twoje życie i zniszczyło twoją przyszłość. Wróć i zrób to, co możesz. A jeśli zrobisz to, co w twojej mocy, życie da ci do zrobienia rzeczy niezwykłe. Wszyscy „współczujemy” gościowi, który chce wyjść z domu i zrobić porządek w wielkiej korporacji, a nie zrobił jeszcze porządku we własnym garażu. Musisz zadbać o małe nawyki dyscypliny, zanim życie da ci szansę na poradzenie sobie z tymi bardziej skomplikowanymi.”
"Could change, should change, don't change, you're on the wrong track. Letters you haven't written, conversations you haven't had with your family, somebody you should sit down with when you get back home, get that job done. Don't let neglect destroy your days, destroy your life, and destroy your future. Go back and do what you can, and if you'll do what you can, then life will give you some extraordinary things to do. We all pity the man who wants to stride out of his house to go straighten out the corporation, but has not yet straightened out his garage. You've got to take care of the small disciplines before life will give you a chance to handle the more complicated disciplines."
***
Jim Rohn zasłynął ze swojego unikalnego stylu, spokojnego głosu i genialnej rytmiki wypowiedzi. Choć tłumaczenie oddaje mądrość jego słów, to właśnie bezpośredni odsłuch w oryginale pozwala w pełni poczuć siłę jego przekazu.
Jeśli chcesz słuchać klasyków światowej literatury i rozwoju osobistego w oryginale, napisz do mnie.
Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego
Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.
#162 – George Christie – Shawn Ryan Show
W tym odcinku wywiad z George’em Christiem, wieloletnim szefem i jedną z najważniejszych postaci w historii klubu motocyklowego Hells Angels.
Christie spędził w strukturach organizacji blisko 40 lat. W rozmowie opowiada o swoich początkach, wniknięciu w środowisko outlaw bikerów oraz o tym, jak klub założony pierwotnie przez weteranów wojennych ewoluował z biegiem dekad w zupełnie nowym kierunku.
***
Około 1955 lub 1956 roku, gdy Christie miał 8 czy 9 lat, stał z ojcem na rogu ulicy w San Fernando Valley. Ojciec rozmawiał właśnie o biznesie restauracyjnym z właścicielem włoskiej knajpy, gdy nagle ulicę przetoczył się charakterystyczny ryk. Do znaku STOP podjechał motocyklista z „legalnego” klubu. Christie z zachwytem przyglądał się gościowi w dżinsowej kamizelce z obciętymi rękawami, który zsunął okulary na czoło, wrzucił bieg dźwignią ręczną (w starych motocyklach tzw. jockey shifter) i wywołał przy tym jedyne w swoim rodzaju, [dziś prawie niespotykane] brzmienie łożysk w sprzęgle. Wszyscy na ulicy zaczeli się na niego gapić, niektórzy przeklinać po nosem. Gdy zapaliło się zielone światło, motocyklista z powrotem opuścił okulary na oczy i ruszył z impetem przez skrzyżowanie, mając w dalekim poważaniu wszystkich wokół.
Gdy mały Christie zapytał ze zdumieniem ojca i jego znajomego: „Co to, do cholery, było?”, właściciel restauracji splunął na ziemię i rzucił: „Oto twoja Ameryka”. Christie pomyślał wtedy natychmiast: „To moja Ameryka”. Poczuł, jakby metaforycznie wskoczył na siedzenie tego motocykla.
Around 1955 or 1956, when he was about 8 or 9 years old, Christie was standing on a street corner in the San Fernando Valley with his father, who was discussing the restaurant business with an Italian restaurant owner. Suddenly, a loud, distinctive noise echoed down the street as an outlaw biker pulled up to a stop sign. Christie watched in awe as the rider, wearing a cut-off Levi vest, pushed his glasses up, shifted gears using a jockey shifter (hand shifter), and produced a unique whirling sound from the clutch basket bearings. When the light changed, the rider snapped his glasses back down and accelerated across the intersection.
When young Christie asked, "What the hell was that?", the Italian restaurant owner spat on the ground and said, "That's your America." Christie immediately thought to himself, "That's my America," feeling as though he had metaphorically jumped onto the back of that motorcycle.
***
George Christie posługuje się autentycznym, amerykańskim słownictwem z subkultury motocyklowej połowy XX wieku. Barwny język oraz unikalne opowieści z pierwszej ręki najlepiej brzmią bezpośrednio z jego ust.
Jeśli chcesz słuchać takich fascynujących historii w oryginale, bez barier językowych i bez tłumaczy, napisz do mnie.
Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego
Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.
#161 – The Mind of Napoleon – Founders Podcast
Jeśli jeszcze nie znacie Founders Podcast, to jeden z najpopularniejszych programów biznesowych na świecie. Co tydzień zaglądamy do biografii wybitnego lidera lub przedsiębiorcy z historii i wyciągamy z niej praktyczne lekcje, które można wykorzystać we własnej pracy i życiu.
W tym tygodniu zaglądamy bezpośrednio do umysłu Napoleona Bonaparte (odcinek bazuje na książce The Mind of Napoleon). Książka jest zbiorem jego oryginalnych przemyśleń i cytatów dotykających tematów:
• Niezłomnej etyce pracy
• Sztuce podejmowania decyzji
• Budowaniu trwałego dziedzictwa
***
Cytat 1
Łącząc w wyjątkowym stopniu energię myśli z energią działania, Napoleon uważał bezczynność za nie do zniesienia, a w nieustannej pracy widział swój żywioł.
„Praca jest moim żywiołem. Urodziłem się i zostałem stworzony do pracy. Poznałem granice moich nóg, poznałem granice moich oczu, ale nigdy nie zdołałem poznać granic moich możliwości roboczych.”
"Work is my element. I am born and built for work. I have known the limitations of my legs; I have known the limitations of my eyes; I have never been able to know the limitations of my working capacity."
***
Cytat 2
Choć Napoleon wierzył w poświęcenie odpowiedniego czasu na dokładne planowanie, naciskał, że po podjęciu decyzji należy ją wykonać bez wahania i zwłoki.
„Wahanie jest śmiertelne. Gdy działanie się rozpoczęło, musi być doprowadzone do końca z najwyższym natężeniem woli.”
"Hesitation is fatal. Once an action is begun it must be followed through with the utmost exertion of the will."
***
Cytat 3
Napędzany wewnętrzną potrzebą pozostawienia trwałego śladu w historii, Napoleon uważał życie bez chwały za niebyłe.
„Nie ma innej nieśmiertelności niż pamięć zachowana w umysłach ludzi. Żyć bez chwały, nie pozostawiając śladu po swoim istnieniu, to tak, jakby nie żyć wcale.”
"There is no immortality but in the memory that is left in the minds of men. To have lived without glory, without leaving a trace of one's existence, is to have not lived at all."
***
Cytat 4
Spoglądając na wybitne jednostki, Napoleon widział w nich potężne siły natury, którym pisane jest płonąć jasnym blaskiem, by oświetlić swoją epokę.
„Ludzie geniuszu są jak meteory przeznaczone do tego, by spłonąć, oświetlając swoje stulecie.”
"Men of genius are meteors destined to be consumed in lighting up their century."
Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego
Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.
#160 – Chris Voss – Open Residency
W tym tygodniu zaglądamy do rozmowy z autorem kultowej książki „Zdobądź to!” (Never Split the Difference). Chris Voss to były szef działu negocjacji z zakładnikami w FBI. Przez lata rozmawiał z porywaczami i terrorystami w sytuacjach, gdzie stawka była dosłownie kwestią życia i śmierci. Dziś przenosi te same techniki psychologiczne do świata biznesu i codziennej komunikacji.
W wywiadzie Voss dzieli się konkretnymi zasadami, które całkowicie zmieniają sposób, w jaki rozmawiamy z ludźmi:
• Dlaczego słowo „NIE” daje ludziom poczucie bezpieczeństwa – i jak użyć go na swoją korzyść, gdy ktoś przestaje odpisywać.
• Pułapka zwrotu „masz minutkę?” – dlaczego to pytanie od razu włącza u rozmówcy mechanizm obronny i czym je zastąpić.
• Jak ratować relacje i negocjacje, gdy pierwsza próba dogadania się kompletnie utknie w miejscu.
Poniżej przygotowaliśmy dla Was 3 przykłady z tej rozmowy – z naszym polskim tłumaczeniem i oryginalnym tekstem.
***
Cytat 1
„Kilka lat temu prowadziliśmy szkolenie dla holdingu medycznego. Kobieta odpowiedzialna za domknięcie umowy z siecią szpitali trafiła na opór oddziałowej, która ciągle odrzucała jej propozycje i za nic nie chciała się zgodzić. Żeby przetestować naszą metodę, wyszła z sali i wysłała do niej krótkiego SMS-a: 'Czy sprzeciwia się Pani wdrożeniu tego programu?'. Kobieta odpisała: 'Nie' i od razu zgodziła się na realizację. Nasza kursantka wraca do sali i mówi: 'Nie uwierzycie, co się właśnie stało. Ta kobieta zbywała mnie od tygodni. Zmieniłam pytanie z 'tak' na 'nie' i dopięłam umowę na miejscu'.”
"We were giving training to a hospital holding company a couple years ago. A woman who was in charge of making a deal with a hospital system had a head nurse who was rejecting her proposals constantly, refusing to say yes. So to test this, she walks out of the room and sends a text: 'Are you against implementing this program?' The woman says no, immediate implementation. She walks back in and says, 'You're not going to believe what just happened. This woman has been turning me down for weeks. I switch from yes to no, and I make the deal on the spot.'"
***
Cytat 2
„Parę lat temu doradzałem klientowi, który negocjował umowę z jednym z wielkich koncernów z napojami. Poradziłem mu, żeby wysłał wiadomość: 'Czy zrezygnowaliście już z podpisania tej umowy do końca roku?'. Nie odpowiedzieli. W takiej sytuacji musisz pogodzić się z tym, że w tym roku kalendarzowym nic z tego nie będzie. Kazałem mu więc napisać kolejnego SMS-a: 'Słuchaj, dajmy sobie spokój z tą całą biurokracją. Chodźmy po prostu na piwo i steka, ja stawiam, i nie rozmawiajmy w ogóle o interesach'. Poszli na tego steka, a ten gość przy piwie mówi: 'Słuchaj, przenieśli mnie na inne stanowisko. Nie mam już na to wpływu i boję się, że stracę pracę. Ale byłeś wobec mnie w porządku przez cały ten czas, więc skontaktuję cię z gościem, który może to teraz podpisać'.”
"I was coaching a client a number of years ago who had a deal with one of the big soft drink companies. I said, send the text: 'Have you given up on getting this signed by the end of the year?' They didn't respond. So you have to accept you're not going to get it signed in this calendar year. I told him to send another message: 'Hey look, why don't we forget all this business nonsense. Let's go out, have a beer and a steak, my treat, and not talk about business at all.' They went out for a steak and a beer, and the guy was like, 'Look, I've been transferred. I no longer have influence over this, and I'm worried about losing my job. You were there for me the whole time, so I'll connect you with the person who can make the deal now.'"
***
Cytat 3
„Admiral Bill McRaven, ten sam, który dowodził operacjami pojmania Saddama Husajna i Osamy bin Ladena, napisał książkę Sea Stories. Opowiada w niej o ćwiczeniach SEAL-sów na Karaibach. Chłopaki tkwili wyczerpani w wodzie, a załogi helikopterów raz po raz powtarzały im przez radio, że będą za 'kilka minut'. Zjawili się trzy godziny później. 'Kilka minut' może oznaczać trzy godziny, w tamtych warunkach to była dla nich udręka. Dlatego używanie frazy „kilka minut” jest tragicznym pomysłem. Większość ludzi rozpoczyna rozmowę od pytania: 'Masz kilka minut?'. To bardzo złe sformułowanie. Co powiedzieć zamiast tego i dlaczego to działa? 'Czy to zły moment na rozmowę?'”
"Admiral Bill McRaven, who ran the operations that caught both Saddam Hussein and Osama bin Laden, wrote a book called Sea Stories. He talks about training with his SEALs in the Caribbean. The guys were stranded out in the water, and the helicopter crews kept telling them they'd be there in a few minutes. Three hours later, they show up. 'A few minutes' can mean three hours, it's horrible for everyone involved. Most people open with, 'Do you have a few minutes?' It's a really bad phrase. What do you say instead, and why does it work? 'Is now a bad time to talk?'"
Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego
Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.
#159 – Edward Norton – Fly on the Wall
W tym tygodniu wracamy do świata kina. Edward Norton opowiada o swojej wieloletniej karierze w Hollywood, współpracy z największymi gwiazdami oraz o najnowszych projektach filmowych.
Mimo występów w wielkich hitach, Norton zachowuje dystans do blasku fleszy i internetowych recenzji. W wywiadzie dzieli się kulisami słynnych produkcji, opowiadając m.in. o tym, jak premierowy pokaz „Fight Clubu” został wygwizdany na festiwalu filmowym oraz jak wyglądała jego prywatna korespondencja z Adamem Sandlerem, gdy ten mierzył się z falą krytyki.
***
CYTAT 1
„Pamiętam, że podjęli dziwną decyzję, żeby zrobić premierę „Fight Club” na festiwalu w Wenecji. To zupełnie tam nie pasowało, te napisy i cała reszta, no i publiczność nas wygwizdała. Ale jeszcze wcześniej w hotelu Brad wyciągnął mnie na bok i pyta: »Jak myślisz, jak to pójdzie?«. Odpowiedziałem: »Coś czuję, że będzie kompletna klapa«. A on na to: »Ja też. Chodź się narąbać«. Przyleciał prywatnym samolotem, więc miał ze sobą wielkiego jointa. Staliśmy z tyłu hotelu, ja z moją słabą głową i Brad, który był wtedy zawodowcem w te klocki… Siedzieliśmy potem z tyłu sali, oglądając film, a ludzie dosłownie buczeli. Wychodzili w trakcie, a na koniec wygwizdali nas na całego. I wtedy Brad odwrócił się do mnie w ciemności, niemal ze łzami w oczach, i powiedział: »Myślę, że to najlepszy film, w jakim kiedykolwiek będę«”.
"I remember they made a very strange decision to premiere “Fight Club” at the Venice Film Festival which didn't feel like a good fit with subtitles and all these things and it got booed. ... But I was at the hotel beforehand, Brad pulled me aside. He said, 'How do you think this is going to go?' And I said, 'I don't think this is going to go well at all.' And he said, 'Me neither. Let's get stoned.' And he had flown in private, so he had a big joint. And we stood in the back of this hotel, and I was a lightweight and Brad's at the time pro... and I remember sitting in the back and watching the movie and people were booing. They booed at the end and people left in the middle of it and at the end of it, Brad turned to me in the dark at the end of it tearfully and he said, 'I think that's the best movie I'm ever going to be in.'"
***
CYTAT 2
„Zagrałem Hulka, bo uwielbiałem te komiksy. Byłem takim małym nerdem, prenumerowałem z pół tuzina różnych serii i uwielbiałem sam ten rytuał, kiedy przychodziły. Ludzie zapominają, że komiksy Marvela przychodziły wtedy w zwykłych, brązowych kopertach. Wiecie, o co chodzi, miało to w sobie coś z zakazanego owocu. Dostawałeś brązową kopertę, a w środku komiks w foliowej koszulce. Nie mogłem się od oderwać od tych komików”.
"I did Hulk cause I love those comic books. I was a nerdy kid who subscribed to probably like a half a dozen of those things and I loved when it was almost a ritual to get it. People forget Marvel comic books showed up in a brown envelope. You know what I mean? It was a little bit elicit, you got a brown envelope, and you got the little plastic sleeve. I couldn't read enough comic books."
***
CYTAT 3
„Olivia Wilde jest genialną aktorką, a teraz wyreżyserowała tę nową komedię, którą razem zrobiliśmy. Gramy tam ja, Seth Rogen, Olivia i Penélope Cruz. Robię filmy od 30 lat, ale nigdy nie spotkałem się z tym, co zrobiła Olivia. Całość działo się na jednym planie, jedno mieszkanie, dwie pary, jeden wieczór. Do tego nakręciła wszystko dokładnie strona po stronie, ciurkiem. Dzięki temu robiliśmy sceny w ich faktycznej kolejności, co dało świetny efekt, cały czas budowałeś na tym, co wydarzyło się chwilę wcześniej. Sporo też improwizowaliśmy, czułem się trochę jak za dawnych lat na zajęciach z improwizacji”.
"Olivia Wilde is a terrific actress and she directed this new comedy that we made. It's me and Seth Rogen and Olivia and Penélope Cruz and Olivia she did. I've been doing movies for 30 years. I have never done what she did which is: it was a single set. It's one apartment, two couples in one apartment for one evening. And she shot it in page order. So, we got to make it in the exact order of the scenes, and it had this really cool effect which was you were always building on what had actually come right before. We did a lot of improvised scenes here, it felt like back to the improv class."
***
Edward Norton to swobodny gawędziarz, którego angielszczyzna jest pełna humoru, wyczucia i charakterystycznego dla kina luzu. Tłumaczenie oddaje sens wywiadu, ale najciekawsze smaczki i klimat wypowiedzi wychwycisz wyłącznie w oryginale.
Jeśli chcesz oglądać wywiady z gwiazdami kina bezpośrednio i bez lektora, napiszesz do mnie.
Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego
Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.
#167 – Dan Carlin: Hardcore History – Lex Fridman Podcast
W tym wywiadzie prowadzący Lex Fridman rozmawia z Danem Carlinem, twórcą znanego podcastu „Hardcore History”. Wspólnie analizują podstawowe pytania dotyczące ludzkiej natury, historii oraz pojęcia zła. Omawiają także surową rzeczywistość wojny, manipulację patriotyzmem i to, jak różne społeczeństwa postrzegają przywództwo. Cała rozmowa daje skłaniające do myślenia spojrzenie na historię, konflikty zbrojne i przyszłość cywilizacji.
***
1. Odróżnienie wojowników od systemu, w którym służą
Odróżniam jednostki od struktury, której są częścią, czyli armii. Zdecydowanie oddzielam też wojsko od szerzej pojętego, z braku lepszego określenia, kompleksu militarno-przemysłowego... Nie uważam samej organizacji wojska za bohaterów, tak samo jak nie uważam za heroiczny kompleksu militarno-przemysłowego... Na same ofiary patrzę jak na żołnierzy, o których rozmawialiśmy. Jeśli podpalasz dom tylko po to, by wysłać strażaków do walki z ogniem, to jest mi po prostu żal tych strażaków. Uważam, że nadużyłeś zaufania, jakim ci ludzie cię obdarzyli. Kiedy mówi się o wojnie, zawsze myślę, że ludźmi, których musimy chronić, upewniając się, że wojna jest naprawdę konieczna, są ci, których wysyłamy na front. Największymi ofiarami wojny w naszym społeczeństwie często stają się sami wojownicy... Jeśli wysyłasz ludzi, by robili rzeczy, których w innych okolicznościach wcale nie musieliby robić... cóż, wtedy robisz ofiary z naszych bohaterów.
***
2. Polityczna manipulacja ideałem wojny
Marine, Eugene Sledge, powiedział kiedyś ważne słowa: „Prawdziwa wojna toczy się na pierwszej linii frontu. Każdy, kto znajduje się choćby sto metrów za nią, nie ma pojęcia, jak to naprawdę wygląda”... Kiedy jesteś na tych pierwszych stu metrach, twój świat kurczy się do absolutnego minimum... Walczysz o życie swoje i swoich towarzyszy stojących obok... Dla mnie właśnie w tym kryje się prawdziwe bohaterstwo... Patriotyzm to narzędzie, którym łatwo nami manipulować... Miłość do ojczyzny, lojalność i podziw dla żołnierzy ryzykujących życie – to podatne na manipulację cechy ludzkiej natury. Można na nich niezawodnie polegać, by pchnąć nas w kierunku, którego w chłodniejszym, bardziej refleksyjnym stanie umysłu nigdy byśmy nie wybrali.
***
3. Państwa ideologiczne, czyli my
Stany Zjednoczone, podobnie jak dawniej Związek Radziecki, są społeczeństwem opartym na ideologii... Tym, co łączy tych wszystkich tak różnych ludzi, są wspólne przekonania, ta jedna ideologia... Wielu współczesnych ludzi uważa, że patriotyzm wymaga wiary w silną armię i te wszystkie militarne atrybuty, które dziś posiadamy. Jest to jednak wypaczenie tradycyjnego amerykańskiego ducha, który przez pierwsze stulecie republiki patrzył na stałą armię z dużą nieufnością, widząc w niej zagrożenie dla wartości cenionych przez Amerykanów... Bo jak zachować wolność, swobody obywatelskie i indywidualizm w cieniu potężnej machiny wojennej, która ciągle toczy jakieś walki? ... Gdybyśmy mogli cofnąć się w czasie i porozmawiać z Johnem Quincy Adamsem... uznałby to za coś absolutnie przerażającego... Tak skutecznie splotliśmy współczesny kompleks militarno-przemysłowy z tradycyjnymi wartościami amerykańskiego systemu i ideologii, że w naszej świadomości stały się one jednym i tym samym.
***
Jeśli chcesz słuchać takich wywiadów w oryginale, napisz do mnie.
Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego
Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.