Zlatan Ibrahimović oraz Tom Brady to dwie ikony dwóch różnych futboli, obaj startujący z pozycji underdoga.

Ta rozmowa dotyczy mechanizmów, które stoją za ich wieloletnią dominacją w sporcie, skupiając się na twardej dyscyplinie, walce ze strachem, wysiłkowi ponad miarę oraz na wartościach, jakie człowiek buduje wyłącznie w najtrudniejszych momentach kariery, a później je wspomina.

***

CYTAT 1

Tom Brady wprowadza rozróżnienie pomiędzy szczęściem a gratyfikacją. Szczęście jako stan ulotny, całkowicie uzależniony sprzyjających okoliczności zewnętrznych. Z kolei gratyfikacja, czyli satysfakcja z pomyślnego wykonania skomplikowanego zadania, okazuje się trwalsza i nie wymaga od nas nieustannego dostarczania nowych bodźców. Gratyfikacja może zostać, ponieważ jej fundamentem jest to, co realnie osiągnąłeś własną ciężką pracą, a nie to, co przez krótką chwilę poczułeś.

„I think for a player the greater feeling is the gratification of doing something that's very hard. There will be happiness at moments, but the better feeling than happiness or joy to me is gratification, because it's way more sustainable long term.”

Tłumaczenie: Uważam, że dla profesjonalnego zawodnika znacznie potężniejszym uczuciem jest gratyfikacja wynikająca z robienia rzeczy ekstremalnie trudnych. Chwile szczęścia oczywiście będą się pojawiać, jednak stanem o wiele lepszym niż szczęście czy radość jest dla mnie właśnie gratyfikacja, ponieważ jest ona nieporównywalnie bardziej stabilna w długiej perspektywie czasu.

***

CYTAT 2

„The fear of failure, you have to erase from your mind. Even in post-career, whether I won a Super Bowl or I lost, the sun came up the next day. Without overcoming the fear of failure, you're never going to succeed in the way of your true potential.”

Tłumaczenie: Musisz całkowicie wymazać ze swojego umysłu lęk przed popełnieniem błędu. Nawet teraz, gdy moja kariera dobiegła końca, wiem, że bez względu na to, czy wygrywałem Super Bowl, czy odnosiłem porażkę, słońce kolejnego dnia i tak wschodziło. Bez ostatecznego rozprawienia się ze strachem przed przegraną nigdy nie zdołasz osiągnąć sukcesu na miarę swojego pełnego potencjału.

***

CYTAT 3

Zlatan wspomina nastawienie, z jakim rozpoczął swoją karierę, gdy jako biedny dzieciak znajdował się na samym końcu stawki. W momencie, gdy wreszcie wyprzedził wszystkich konkurentów, nie miał zamiaru zwalniać tempa. Zaczął trenować dwa razy ciężej, ponieważ miał pełną świadomość, że za jego plecami zawsze pojawi się ktoś młodszy i niesamowicie głodny sukcesu, kto zrobi absolutnie wszystko, aby odebrać mu to na co pracował.

„I always remembered where I started, which was as a kid behind everybody else. And then once I passed everybody, I was still going to work twice as hard to make sure no one else caught me, cuz there's always a younger player that wants what you want. I was you once, but I was also the kid that wanted what you had once too. So you better figure it out.”

Tłumaczenie: Zawsze nosiłem w sercu pamięć o tym, skąd zacząłem swoją drogę, jako dzieciak plasujący się daleko za wszystkimi rówieśnikami. Kiedy więc w końcu wyprzedziłem całą stawkę, wciąż zapierdzielałem dwa razy mocniej, aby mieć absolutną pewność, że nikt mnie nie dogoni, ponieważ na twoje miejsce zawsze czyha młodszy zawodnik, który pożąda dokładnie tego, co ty posiadasz. Sam byłem kiedyś na twoim miejscu, ale byłem też dzieciakiem, który pragnął tego co ty już i tak miałeś. Więc musiałem szybko poukładać sobie to w głowie.

***

Zlatan Ibrahimović oraz Tom Brady rozmawiają w języku angielskim o uniwersalnych strukturach sukcesu, które sprawdzają się bezbłędnie bez względu na uprawianą dyscyplinę. Ta konwersacja nigdy nie doczeka się oficjalnego polskiego tłumaczenia, które byłoby w stanie ją wiernie oddać.

Jeśli chcesz bez żadnych barier oraz bez pomocy tłumaczy chłonąć wiedzę od światowych ikon, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.

Wim Hof to „wariat”, który na swój sposób łączy techniki głębokiego oddechu, ekspozycję na zimno oraz koncentrację umysłu. W trakcie swojej kariery pobił ponad dwadzieścia rekordów świata, wliczając w to zdobycie Kilimandżaro w szortach. Ta konwersacja traktuje o tym, dlaczego ludzkie ciało posiada anatomiczne zdolności do funkcji większych niż nam się wydaje, oraz o barierach, jakie sami stawiamy na drodze do tego potencjału.

***

CYTAT 1

Hof wysuwa tezę, wedle której trauma wcale nie jest magazynowana w naszej pamięci. Ona odkłada się bezpośrednio w ludzkim ciele pod postacią toksyn, stanowiąc biochemiczną pozostałość po trudnych doświadczeniach, których nie potrafiliśmy w tamtym momencie przetworzyć [również fizycznie]. Właśnie z tego powodu samo racjonalne myślenie o przeszłości nie rozwiązuje problemu. Aby skutecznie dotrzeć do źródła problemu, potrzebujesz silnego bodźca, który ominie mocno uwarunkowany, logiczny umysł i zejdzie na głębszy poziom biologiczny.

„Traumas are a stored-up chemistry. It's unprocessed. When an experience happens and you cannot deal with it, you can't process it, you don't understand it. It's being stashed away and it becomes biochemical, stored-up capacity of the body, simply there in our deeper tissue. But our conditioned mind and body is not able to get into that depth just by thinking.”

Tłumaczenie: Traumy to nic innego jak zmagazynowana, nieprzetworzona chemia. Kiedy dotyka cię wydarzenie, z którym nie potrafisz sobie poradzić, którego nie rozumiesz i nie możesz przetrawić, zostaje ono upakowane i zamienia się w biochemiczny balast odłożony w głębokich tkankach naszego ciała. Nasz uwarunkowany umysł oraz zablokowane ciało nie posiadają jednak mechanizmów pozwalających zejść na taką głębokość poprzez samo logiczne rozmyślanie.

***

CYTAT 2

W momencie, gdy zanurzasz się w lodowatej wodzie, twój analizujący i wiecznie procesujący mózg zostaje uciszony, ustępując miejsca obszarom odpowiedzialnym za przetrwanie. Wim twierdzi, że to właśnie w tym punkcie jesteśmy w stanie połączyć się z rejonami naszej „podświadomości”, których nie jesteśmy w stanie zobaczyć, gdy na co dzień „siedzimy w swojej głowie.”

„Going into the cold brings you out of this thinking brain. It brings you directly into the deepest part of the brain, because you are doing it and it needs to be switched on: the deepest part of the brain, the survival part, the brain stem. But once it's there and you are doing it, you are connecting.”

Tłumaczenie: Wejście w strefę zimna natychmiast wyłącza twój myślący mózg, przenosząc cię bezpośrednio do najgłębszych rejonów, ponieważ w obliczu wyzwania ta strefa musi zostać natychmiast aktywowana. Mowa tu o pierwotnej części mózgu odpowiedzialnej za przetrwanie, czyli o pniu mózgu. Kiedy jednak znajdziesz się w tym stanie i zaczniesz działać, zyskujesz autentyczne połączenie z samym sobą.

***

CYTAT 3

Wim uważa, że stres oraz fizyczny dyskomfort nie są o zagrożeniami, których należy unikać za wszelką cenę, lecz jako o naturalnych środowiskach, do znoszenia których zostaliśmy genetycznie stworzeni. Według niego, jeśli nie zaczniesz intencjonalnie wychodzić naprzeciw kontrolowanym stresorom, to stres i tak w końcu sam cię dopadnie tylko wtedy będzie on destrukcyjny.

„If we go to the cold, the cold will not come to us. We tackle the problem before it arises within us. If you don't go to the cold, the cold will come to you. If you don't go to stress, the stress will come to you, because we are built to endure. We got these capacities.”

Tłumaczenie: Jeśli sami wyjdziemy naprzeciw zimnu, wtedy zimno nie zaskoczy nas w nieoczekiwanym momencie. Rozwiązujemy kryzys zanim on realnie zamanifestuje się w naszym wnętrzu. Jeśli będziesz unikać zimna, ono i tak do ciebie przyjdzie. Jeśli będziesz uciekać przed kontrolowanym stresem, ten zły stres w końcu cię dopadnie, ponieważ z natury jesteśmy stworzeni do wytrzymywania obciążeń i posiadamy ku temu odpowiednie zasoby.

Notoryczne unikanie dyskomfortu wcale nie eliminuje trudności z twojego życia, a jedynie przesuwa je w czasie, odbierając ci przy tym inicjatywę do reagowania.

***

Wim Hof posługuje się językiem angielskim z holenderskim akcentem oraz z energią człowieka, który całym sobą wierzy w każde wypowiadane słowo. Choć główne założenia jego metody doczekały się licznych opracowań w języku polskim, to jego najgłębsze dyskusje, w których osobiście tłumaczy zawiłe mechanizmy biologiczne i odpowiada na trudne pytania naukowców, są dostępne wyłącznie w oryginalnej wersji językowej.

Tak bezkompromisowe, pełne pasji i transformujące życie lekcje mają największą siłę przyciągania w oryginale, gdy słyszysz czysty entuzjazm i przekonanie.

Jeśli chcesz bez żadnych barier językowych czerpać inspirację od ludzi, którzy przesuwają granice ludzkich możliwości, oraz pragniesz poznać sekrety ich odporności bezpośrednio u źródła, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.

Vinh Giang zyskał międzynarodowe uznanie jako ekspert w dziedzinie komunikacji werbalnej oraz mowy ciała. Dzisiejsza rozmowa rozkłada nasz głos na czynniki pierwsze, udowadniając, że obecny sposób, w jaki mówisz, jest jedynie zbiorem przypadkowych nawyków przejętych od innych ludzi w dzieciństwie, oraz pokazuje, jak można tę strukturę skutecznie przebudować w trzech prostych krokach.

***

CYTAT 1

Giang w obrazowy sposób wprowadza rozróżnienie pomiędzy zwykłym narzędziem a wyrafinowanym instrumentem. Narzędzia używa się w sposób czysto mechaniczny, natomiast na instrumencie się gra, czerpiąc z tego satysfakcję. Vinh twierdzi, że ludzki głos jest właśnie takim instrumentem, a to, w jaki sposób na nim grasz, bezpośrednio modyfikuje samopoczucie oraz emocje tego z kim rozmawiasz. Niestety większość ludzi traktuje swoje struny głosowe jak fortepian, na którym przez całe życie grają tylko jedną nutę.

„What do you do with a hammer? You use a hammer. What do you do with a piano? You play with it. And my vocal coach started to teach me that I have this instrument that depending on how I play it, it changes and shifts how others feel.”

Tłumaczenie: Co robisz z młotkiem? Po prostu go używasz. Co z kolei robisz z fortepianem? Grasz na nim. Moja nauczycielka uświadomiła mi, że dysponuję unikalnym instrumentem, który w zależności od sposobu jego wykorzystania potrafi całkowicie odmienić i ukształtować stany emocjonalne innych ludzi.

Ludzki głos nigdy nie służy do zwykłego, suchego przekazywania informacji. Jego nadrzędnym celem jest wywoływanie określonych emocji u odbiorcy, a te dwa zadania wymagają od nas uruchomienia zupełnie innych umiejętności.

***

CYTAT 2

Vinh lubi podważać popularny argument, jakim większość osób zasłania się, gdy ktoś sugeruje im pracę nad modyfikacją sposobu mówienia. Zazwyczaj jesteśmy przekonani, że jakakolwiek zmiana brzmienia będzie sztuczna, nienaturalna i niezgodna z „naszą” prawdziwą naturą. Vinh tłumaczy, że skoro fizycznie potrafisz wydać z siebie dany dźwięk, to jest on w stu procentach twój. To po prostu kolejne klawisze na twoim prywatnym fortepianie, których do tej pory nie nauczyłeś się jeszcze używać. Twój obecny głos również nie był przecież dany ci od urodzenia, ponieważ nieświadomie skopiowałeś go od osób, którymi mocno się inspirowałeś jako małe dziecko. Nowy dźwięk, który z siebie wydajesz nie jest sztuczny, on jest po prostu dla Ciebie nowy, a zatem jest on nieznajomy.

„They go, 'It's fake. It's phony. That's not me.' Well, if you could make the sound and you played the key on your piano, you describe to me then, how is it fake? If you were able to make that sound, that is you. That is your instrument. That is just you playing with keys you're unfamiliar with.”

Tłumaczenie: Ludzie natychmiast protestują, mówiąc, że to sztuczne, fałszywe i że to nie są oni. Skoro jednak jesteś w stanie wygenerować taki dźwięk i wcisnąć konkretny klawisz na swoim fortepianie, to wytłumacz mi, na czym polega ta rzekoma sztuczność. Skoro potrafiłeś wydać z siebie to brzmienie, to jesteś ty i twój własny instrument. Po prostu w tym momencie grasz na klawiszach, z którymi nie byłeś dotychczas odpowiednio zaznajomiony.

***

CYTAT 3

Odpowiednia głośność, ciekawa melodia wypowiedzi oraz szeroka gestykulacja dłońmi to trzy filary, które decydują o sukcesie. Trener dowodzi, że wprowadzenie tych trzech modyfikacji w zupełności wystarczy, aby otoczenie zaczęło postrzegać cię jako zupełnie nowego, charyzmatycznego człowieka. Nie potrzebujesz do tego wymiany charakteru ani transformacji osobowości. Wystarczy dodać do swoich wypowiedzi nieco więcej melodii, podkręcić głośność i zaangażować do pracy bardziej wyrazisty język ciała.

„Volume, melody, and hand gestures. Three simple things that they do creates a profound change in how others perceive them. Imagine you are only three changes away from completely transforming. More melody, more volume, larger body language. It's a different human being.”

Tłumaczenie: Głośność, melodia oraz gestykulacja dłońmi to trzy proste modyfikacje, których wdrożenie generuje potężną zmianę w sposobie, w jaki ludzie cię odbierają. Wyobraź sobie, że dzielą cię zaledwie trzy małe kroki od całkowitej transformacji wizerunku. Więcej melodii, wyższa głośność oraz odważniejsza mowa ciała potrafią stworzyć z ciebie zupełnie innego człowieka.

***

Vinh Giang prowadzi swoje szkolenia w języku angielskim, kierując przekaz do globalnej publiczności, która doskonale rozumie, jak wielką wartość we współczesnym świecie ma skuteczna komunikacja. Kryje się w tym pewna oczywista ironia, ponieważ aby nauczyć się mówić w sposób o wiele bardziej porywający po polsku, musimy najpierw podpatrzeć techniki stosowane przez największych światowych mistrzów posługujących się językiem angielskim.

Tak pełne praktycznych niuansów i technicznych detali wykłady mają największą siłę rażenia u samego źródła, gdy słyszysz idealną modulację, nienaganną dykcję oraz charyzmę w głosie samego autora.

Jeśli chcesz bez żadnych barier językowych czerpać wiedzę od najbardziej wpływowych oratorów na świecie i uczyć się sztuki perswazji bez pomocy tłumaczy, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.

DJ Shipley to weteran i były operator elitarnej jednostki SEAL Team 6, biorący udział w najbardziej wymagających operacjach specjalnych na świecie. Ta rozmowa zaczyna się od tematów życiowej obsesji oraz dążenia do absolutnego mistrzostwa. A kończy się na bolesnej analizie tego, co dzieje się w ludzkiej psychice, gdy życiowa misja nagle dobiega końca i na horyzoncie nie ma już nic, co nadawałoby codzienności jakikolwiek sens.

***

CYTAT 1

Shipley z pełną powagą opisuje surowy standard działania, który wbudował głęboko w swoją tożsamość przez długie lata treningu oraz działań bojowych. W jego świecie nie istnieje pojęcie rozgrzewki ani szansa na drugie podejście. W momencie, gdy twój numer zostaje wywołany przez dowództwo, masz obowiązek działać natychmiast i to na najwyższych możliwych obrotach. Komandos wyznaje, że właśnie z tego powodu trenował z tak ogromnym poświęceniem, nie tyle z chęci samego wygrywania, ile z potrzeby bycia w permanentnej gotowości na sytuacje, w których zabraknie czasu na jakiekolwiek przygotowanie.

„When your number gets called, you're going to have to perform on demand right now. There's no warm up. There's no mulligan. How serious are you taking it? I'm playing this like it's the last game I'll ever play in my life.”

Tłumaczenie: Kiedy twój numer zostanie ostatecznie wywołany, będziesz musiał dowieść swoich umiejętności natychmiast, na jedno zawołanie. Tam nie ma czasu na rozgrzewkę ani szansy na powtórzenie błędu. Jak poważnie do tego podchodzisz? Ja osobiście traktuję tę grę tak, jakby to było absolutnie ostatnie starcie, jakie przyjdzie mi stoczyć w całym moim życiu.

Warto na stałe wdrożyć do swojego słownika to potężne hasło „perform on demand”. Osobisty standard Shipleya nigdy nie opierał się na ulotnej motywacji, lecz bazował na permanentnej gotowości, której w żaden sposób nie da się zbudować w sekundzie, gdy stajesz w obliczu zagrożenia.

***

CYTAT 2

Shipley bardzo precyzyjnie odróżnia autentyczną pewność siebie od zwykłej arogancji. Tania arogancja to jedynie naiwna wiara w to, że poradzisz sobie z danym wyzwaniem. Prawdziwa pewność to twarda, niezachwiana wiedza, że podołasz misji, ponieważ budowałeś tę pewność przez lata. Właśnie dzięki temu jest ona w pełni autentyczna, a nie jedynie odgrywana.

„Cockiness is arrogance where you believe you can do something. Confidence is knowing that you can.”

Tłumaczenie: Zuchwałość to po prostu pusta arogancja, w której jedynie wydaje ci się, że potrafisz coś zrobić. Prawdziwa pewność siebie to absolutna wiedza, że jesteś w stanie to wykonać.

Subtelna różnica jest niezwykle prosta, ponieważ jedną z tych cech budujesz wyłącznie w swojej wyobraźni, natomiast drugą kujesz w rzeczywistości. Tylko ta druga postawa będzie w stanie przetrwać kontakt z prawdziwym, życiowym testem.

***

CYTAT 3

Przez siedemnaście lat intensywnej służby wojskowej mężczyzna doskonale wiedział, w jakim celu każdego ranka otwiera oczy. Pewnego dnia ta uporządkowana struktura bezpowrotnie zniknęła. Człowiek kończy służbę z zestawem pięciu unikalnych umiejętności, w których jest absolutnym mistrzem świata, a których nikt w normalnym życiu kompletnie nie potrzebuje.

„Getting out of the military is the hardest thing I've ever done. There's no purpose. There's no reason for me to be on the planet. You have five things you're really, really good at and no one needs them.”

Tłumaczenie: Odejście z czynnej służby wojskowej to zdecydowanie najtrudniejsza rzecz, z jaką przyszło mi się zmierzyć w całym życiu. Nagle tracisz jakikolwiek cel. Nie widzisz żadnego sensownego powodu, dla którego miałbyś dalej egzystować na tej planecie. Dysponujesz pięcioma rzeczami, w których jesteś cholernie dobry, i jednocześnie zdajesz sobie sprawę, że nikt w cywilu ich od ciebie nie potrzebuje.

Wyższy cel w życiu nie jest dla tylko wybranych, ponieważ stanowi fundamentalną strukturę, która trzyma całą naszą psychikę w całości. W momencie, gdy ten filar niespodziewanie znika, całe dotychczasowe życie zaczyna się sypać.

***

DJ Shipley opisuje swoje traumatyczne doświadczenia w języku angielskim, robiąc to w sposób niezwykle konkretny, męski i bez jakiegokolwiek wygładzania tej bolesnej historii pod publiczkę. Ta porażająca swoją szczerością konwersacja nie doczekała się żadnej oficjalnej polskiej wersji językowej i z racji swojej hermetyczności najpewniej nigdy nie powstanie.

Tak bezkompromisowe, surowe i pozbawione taniej empatii wyznania posiadają największą siłę rażenia wyłącznie w oryginale, gdy słyszysz chłodny profesjonalizm oraz ogromny ciężar doświadczeń w głosie komandosa SEAL Team 6.

Jeśli chcesz bez żadnych barier językowych czerpać wiedzę od ludzi, którzy operowali na granicy życia i śmierci, oraz pragniesz uczyć się ich niezłomnej mentalności bezpośrednio u źródła, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.

Skylar Grey to genialna autorka piosenek oraz producentka muzyczna, której ikoniczną twórczość słyszałeś w radiu prawdopodobnie setki razy, nawet nie zdając sobie sprawy z jej autorstwa. To właśnie ona stworzyła teksty i melodie do takich globalnych megahitów jak „Love the Way You Lie” w wykonaniu Eminema i Rihanny czy „Coming Home”. Dzisiejsza rozmowa dotyczy tego, jak w rzeczywistości funkcjonują mechanizmy kreatywności oraz dlaczego zbyt kurczowe trzymanie się planu i przesadne staranie się bywają największymi przeciwnościami.

***

CYTAT 1

Skylar zwraca uwagę, że utwory wymagające najmniejszego nakładu sił okazują się zazwyczaj o wiele lepsze od tych, nad którymi ślęczała długimi tygodniami. Joe precyzuje, dodając, że najlepsze i najbardziej przełomowe idee przychodzą do człowieka wtedy, gdy jego umysł jest całkowicie pusty. Kreatywność jawi się tutaj jako proces odejmowania zbędnych bodźców, a nie ciągłego dodawania nowych elementów.

„The songs that take less effort tend to be the better songs. And the songs that I slave over to try to get them perfect and overthink, they end up doing nothing.”

Tłumaczenie: Piosenki, które powstają przy mniejszym wysiłku, mają naturalną tendencję do bycia znacznie lepszymi kompozycjami. Z kolei te utwory, nad którymi bezlitośnie haruję, próbując doprowadzić je do perfekcji i zbyt mocno analizując każdy detal, ostatecznie przechodzą bez echa.

Warto zapamiętać zasadę „you're empty when the ideas come”. Wewnętrzna cisza stanowi fundamentalny warunek, w którym genialne pomysły zyskują przestrzeń do zaistnienia.

***

CYTAT 2

Skylar wspomina gorsze lata swojej kariery, podczas których usilnie próbowała tworzyć materiał skrojony pod domniemane oczekiwania innych ludzi. Artystka mówi, że tamte piosenki za każdym razem okazywały się totalną klapą. Komponowanie pod publiczność jako nadrzędna strategia generuje przeciętność w sposób niemal automatyczny. Paradoks polega na tym, że najtrudniejszym zadaniem dla twórcy jest pisanie wyłącznie w zgodzie z samym sobą, mając jednocześnie z tyłu głowy świadomość, że efekt końcowy poddany zostanie ocenie.

„I spent some time trying to write what I thought other people wanted to hear. And I feel like those songs always sucked. I just try to focus on how it makes me feel.”

Tłumaczenie: Przez pewien czas próbowałam pisać utwory, które w moim przekonaniu spodobałyby się innym ludziom. Mam poczucie, że tamte numery zawsze były do niczego. Teraz staram się po prostu skupić na tym, jakie emocje dana muzyka wywołuje we mnie samej.

Obiorca wyczuwa różnicę pomiędzy rzemiosłem skalkulowanym na poklask a dziełem stworzonym przez artystę, który autentycznie przeżył i przelał na papier każdą zawartą w nim emocję.

***

CYTAT 3

Skylar postrzega powszechny syndrom oszusta jako nieodłączny wyznacznik autentycznej wrażliwości twórczej. Gwiazda stawia wręcz odważną i prowokacyjną tezę, że ludzie święcie przekonani o tym, iż w stu procentach zasługują na swój spektakularny sukces, najczęściej są tymi, którzy nie mają ku temu podstaw. Nagłe i masowe uznanie, poparte pierwszym miejscem na światowych listach, jest z natury rzeczą głęboko dezorientującą, stąd chłodne przejście nad tym do porządku dziennego powinno być sygnałem alarmowym.

„Everybody that I've ever met who's really good has impostor syndrome. I think it's a part of being genuinely creative. You'd have to be a complete psycho to go, all right, this is perfect, this is what I've been waiting for.”

Tłumaczenie: Każdy wybitny człowiek, jakiego miałam okazję poznać w swoim życiu, zmaga się z syndromem oszusta. Uważam, że to naturalna składowa bycia autentycznie kreatywną osobą. Trzeba by być kompletnym psychopatą, żeby bez mrugnięcia okiem stwierdzić, że wszystko jest idealnie i to jest dokładnie to, na co się bezgranicznie zasłużyło.

Niepewność oraz lęk odczuwane w obliczu własnych sukcesów stanowią ostateczny dowód na to, że traktujesz swoją sztukę oraz odbiorców z najwyższą powagą.

***

Skylar Grey oraz Joe Rogan rozmawiają po angielsku z ogromną swobodą, bez narzuconego z góry scenariusza i bez cenzury. Ta pełna wiedzy konwersacja o kulisach branży muzycznej nie doczekała się żadnego polskiego przekładu i z racji swojej specyfiki najpewniej nigdy nie powstanie.

Tak intymne, głębokie i pełne artystycznej mądrości wyznania posiadają największą siłę przyciągania w oryginale, gdy słyszysz skromność przeplataną z absolutnym profesjonalizmem w głosie Skylar.

Jeśli chcesz bez żadnych barier chłonąć wiedzę od ludzi, którzy stoją za największymi sukcesami w historii światowej muzyki i uczyć się od nich bez pomocy tłumaczy, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.

[ KLIKNIJ „Watch on YouTube” W PRAWYM DOLNYM ROGU VIDEO ]

Christoph Waltz to wybitny aktor, który zapisał się złotymi zgłoskami w historii kina, zdobywając dwa Oscary za genialne kreacje w filmach Quentina Tarantino. Jednak ta specyficzna i głęboka rozmowa w programie Mythical Kitchen wcale nie kręci się wokół hollywoodzkich anegdot. W tej rozmowie mamy wgląd w zakamarki umysłu człowieka, który przez całe dekady funkcjonował w profesji wymagającej niesamowitej precyzji i ogromnej pokory, ale również kogoś kto z rozbrajającą szczerością uważa, że w jego branży pracują obecnie niemal sami idioci.

***

CYTAT 1

Waltz bierze pod lupę cechę, którą większość współczesnego społeczeństwa bezrefleksyjnie uznaje za wielką cnotę, a mianowicie niezachwianą pewność siebie oraz radykalizm własnych poglądów. Aktor bezlitośnie nazywa taką postawę kompletnym absurdem. Patrząc w sposób uczciwy na otaczającą nas rzeczywistość, dochodzi do wniosku, że ślepe przekonanie o własnej racji jest pozycją, której nie da się logicznie obronić. To właśnie twórcza niepewność stanowi jedyną intelektualnie uczciwą odpowiedź na gigantyczną złożoność ludzkiego życia.

„Change is annoying, but certainty is absurd. Wherever you look, people are so certain of themselves, of their view of the world, of their opinion, mostly opinion of what they feel. If you accept the uncertainty of all of these aspects, it makes life worth living.”

Tłumaczenie: Zmiana bywa irytująca, ale absolutna pewność to czysty absurd. Gdziekolwiek nie spojrzysz, ludzie są niesamowicie pewni siebie, swojej autorskiej wizji świata oraz wygłaszanych opinii, będących najczęściej jedynie zdaniem na temat ich własnych odczuć. Jeśli jednak zaakceptujesz permanentną niepewność wpisaną w te wszystkie aspekty, życie nagle staje się warte tego, aby je przeżyć.

Warto na stałe zapisać w swojej pamięci tę genialną sentencję „certainty is absurd”. Następnym razem, gdy usłyszysz kogoś przemawiającego z pozycji wszechwiedzącego mędrca, zadaj sobie jedno proste pytanie, jak duża część tej pewności wynika z realnej wiedzy, a jak wiele jest tam zwykłego, napompowanego ego.

***

CYTAT 2

Ostateczny wynik jest zawsze naturalną konsekwencją dobrze zrealizowanego procesu, a nie sztucznym celem, który można z góry precyzyjnie zaplanować. Dokładnie tak samo jak ludzka śmierć stanowi nieuchronny rezultat całego życia, a nie korporacyjny projekt do sprawnego zarządzania. Skupianie całej swojej uwagi wyłącznie na końcowym trofeum zamiast na bieżącym działaniu okazuje się zdaniem Waltza nie tylko poważnym błędem taktycznym, ale wręcz fundamentalnym, szkodliwym odwróceniem zdrowych priorytetów.

„It's all about the process. The result is at the end, speaking of death, you can't plan your death. You can live out your years and the death will, as a result of that, follow. Same thing with a job worth doing, it's the doing of it, not what you've done.”

Tłumaczenie: Wszystko sprowadza się wyłącznie do procesu. Wynik pojawia się na samym końcu. Posługując się metaforą śmierci, nie masz przecież możliwości jej zaplanowania. Po prostu przeżywasz kolejne lata, a śmierć następuje jako naturalny rezultat tego faktu. Dokładnie tak samo wygląda sytuacja z każdą pracą, którą warto wykonać, ponieważ liczy się sam akt jej robienia, a nie to, co już zostało ukończone.

Sens i wartość ukryte są w codziennym rzemiośle, podczas gdy zafiksowanie na punkcie finalnego rezultatu odbiera nam całą radość z tworzenia.

***

CYTAT 3

Waltz wykazuje całkowity brak cierpliwości do wszechobecnego dziś słowa „zasługuję”. W kulturze, która na każdym kroku wmawia ci, że należy ci się od życia znacznie więcej, że twoje najmniejsze marzenia są pępkiem świata, a otoczenie ma wobec ciebie dług wdzięczności, jego twarde stanowisko działa niczym zbawienny kubeł lodowatej wody. Gwiazdor wyznaje zasadę, że jeśli z góry nie należy ci się kompletnie nic, to każda rzecz, jaką aktualnie dysponujesz, staje się wyłącznie owocem twoich własnych, realnych dokonań, a nie zasługą jakiejś bliżej nieokreślonej siły sprawczej. Taki surowy punkt widzenia daje mu bezcenne poczucie pełnej kontroli nad własnym losem.

„You don't deserve anything. You deserve diddly squat. You need to get on with it.”

Tłumaczenie: Na nic nie zasługujesz. Nie należy ci się absolutnie żadna figa z makiem. Masz po prostu wziąć się w garść i robić swoje.

Roszczeniowa kultura ciągłego zasługiwania jest niezwykle wygodna dla naszego lenistwa, jednak to bezwzględna kultura realnego działania przynosi prawdziwą skuteczność. Waltz nie ma najmniejszych wątpliwości, po której stronie barykady pragnie stać.

***

Christoph Waltz udziela obszernych wywiadów niezwykle rzadko i robi to posługując się nienagannym, niezwykle bogatym językiem angielskim. Rozmawia dokładnie tak, jak myśli, czyli bez zbędnych uproszczeń, bez taniej, performatywnej motywacji oraz bez podawania gotowych, banalnych recept na szczęście.

Jego wywody tracą swoją specyficzną teksturę oraz urok, gdy zostaną przepuszczone przez filtr językowego przekładu.

Jeśli chcesz bez żadnych barier rozumieć takich rozmówców, wychwytywać niuanse ukryte między wierszami i chłonąć wiedzę od największych intelektualistów współczesnego kina, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.

[ KLIKNIJ „Watch on YouTube” W PRAWYM DOLNYM ROGU VIDEO ]

Miyamoto Musashi napisał kultową „Księgę Pięciu Kręgów” w 1643 roku, zaledwie kilka tygodni przed swoją śmiercią. Był on wówczas uznawany za prawdopodobnie najwybitniejszego szermierza w całej historii Japonii, który pozostał niepokonany w ponad sześćdziesięciu krwawych pojedynkach. Jocko Willink, emerytowany dowódca Navy SEALs, czyta najważniejsze fragmenty tego starożytnego dzieła i tłumaczy, co każda z zasad oznacza we współczesnej praktyce. W ten sposób łączy czterystuletnią mądrość wojowników z realiami dzisiejszego przywództwa, zarządzania biznesem oraz podejmowania codziennych decyzji.

***

CYTAT 1

Musashi w opisuje paradoks mistrzostwa, udowadniając, że prawdziwa wolność rodzi się wyłącznie poprzez restrykcyjne ograniczenia. Cała sztuka polega na tak intensywnym trenowaniu wybranej techniki, aby w pewnym momencie całkowicie zakorzeniła się ona w sferze instynktu. Dopiero w tym punkcie twój umysł uzyskuje absolutną wolność, która pozwala mu błyskawicznie analizować sytuację na polu bitwy, zanim inni w ogóle dostrzegą jakiekolwiek zagrożenie. Taki stan nie służy chaotycznej improwizacji bez reguł, lecz stanowi jej najwyższą formę.

„When you refine your practice to the point where you can attain freedom of the whole body, you can overcome people by means of mind.”

Tłumaczenie: Kiedy doprowadzisz swoją praktykę do punktu, w którym osiągniesz całkowitą wolność ciała, zyskasz zdolność pokonywania innych ludzi za pomocą samej potęgi umysłu.

Rygorystyczna dyscyplina wcale nie blokuje zdolności do elastycznej improwizacji. Ona jest jedynym fundamentem, który tę improwizację w ogóle umożliwia.

***

CYTAT 2

Musashi całkowicie odwraca kolejność procesu, którą większość współczesnych ludzi przyjmuje za absolutny pewnik. Zamiast skupiać się na egoistycznym poznawaniu samego siebie, nakazuje najpierw dogłębnie zrozumieć innych ludzi. Obserwując z pełną uważnością reakcje, lęki i zachowania osób w swoim najbliższym otoczeniu, zyskujesz unikalną szansę na dostrzeżenie czystego odbicia własnych schematów postępowania. Autentyczna empatia oraz samopoznanie okazują się w gruncie rzeczy tą samą dyscypliną intelektualną, lecz to empatia ułatwia obiektywną analizę z dystansu.

„Unless you really understand others, you can hardly attain your own self-understanding.”

Tłumaczenie: Dopóki nie nauczysz się naprawdę rozumieć intencji innych ludzi, z ogromnym trudem przyjdzie ci osiągnięcie autentycznego zrozumienia samego siebie.

Warto na stałe zapamiętać, że inni ludzie stanowią dla nas idealne lustro. To, co z największą siłą dostrzegasz lub krytykujesz w ich codziennym zachowaniu, bardzo często ujawnia najgłębszą prawdę o twoich własnych słabościach.

***

CYTAT 3

Musashi na kartach swojego dzieła wymienia dziewięć fundamentalnych zasad skutecznej nauki rzemiosła. Ostatnia reguła jest zdecydowanie najkrótsza i jednocześnie najtrudniejsza do wdrożenia. Większość współczesnych teorii o rozwoju osobistym ma charakter czysto kumulatywny, każąc nam robić więcej, dodawać kolejne nawyki i bez końca optymalizować grafik. Japoński mistrz proponuje całkowite odwrócenie tego paradygmatu. Każde działanie, każda pusta rozmowa czy bezużyteczny nawyk, który nie służy bezpośrednio twojej obranej drodze, staje się zbędnym.

„Do not do anything useless.”

Tłumaczenie: Pod żadnym pozorem nie wykonuj nic bezużytecznego.

Kluczowe pytanie w drodze po sukces nigdy nie brzmi, co jeszcze powinieneś sobie dołożyć. Prawdziwe pytanie dotyczy tego, co musisz jak najszybciej zostawić.

***

Jocko Willink nagrywa swój kultowy podcast w języku angielskim. Choć sama „Księga Pięciu Kręgów” doczekała się polskich przekładów, to unikalny, wojskowy komentarz Jocko łączący mądrość Musashiego z realną praktyką nowoczesnego przywództwa istnieje wyłącznie w oryginalnej wersji językowej.

Tak surowe, strategiczne i pozbawione zbędnych ozdobników analizy mają największą wartość wtedy, gdy słuchasz ich w oryginale, chłonąc niski, zdecydowany głos dowódcy Navy SEALs interpretującego słowa samuraja.

Jeśli chcesz bez żadnych barier językowych studiować mentalność najpotężniejszych strategów w historii i uczyć się bezpośrednio u źródła, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.

[ KLIKNIJ „Watch on YouTube” W PRAWYM DOLNYM ROGU VIDEO ]

Gordon Ramsay posiada na swoim koncie siedemnaście prestiżowych gwiazdek Michelin, potężne globalne imperium restauracyjne oraz telewizyjne, a także niezachwianą reputację człowieka, który pod żadnym pozorem nie toleruje dookoła siebie przeciętności. Ta rozmowa w ramach High Performance Podcast skupia się na poszukiwaniu odpowiedzi, skąd właściwie bierze się ta determinacja. Słynny szef kuchni bezpośrednio opowiada o skrajnej biedzie z czasów młodości, bolesnej kontuzji, która bezpowrotnie zniszczyła jego obiecującą karierę piłkarską, oraz o świecie gastronomii, który z czasem okazał się dla niego czymś znacznie głębszym niż zwyczajny zawód.

***

CYTAT 1

Ramsay postrzega życiowe dysfunkcje oraz wyjątkowo trudne karty rozdane nam przez los nie jako paraliżujące przeszkody, ale jako gigantyczną przewagę nad innymi ludźmi. Im wcześniej w swoim życiu otrzymujesz od świata taki bolesny cios, tym silniejszy zestaw cech budujesz na przyszłość, gdy przychodzi moment realnej walki o swoje miejsce na rynku. Nie jest to jedynie kolejny frazes motywacyjny, ale precyzyjny opis mechanizmu psychologicznego, który Gordon dostrzega u każdego szefa kuchni potrafiącego zbudować coś trwałego i imponującego.

„We're all going to get dealt a dysfunctional card in life at some point. The earlier you get dealt that card, the better. Because it gives you a much stronger hand when you come to play it later in life.”

Tłumaczenie: Wszyscy w pewnym momencie otrzymamy od życia jakąś dysfunkcyjną kartę. Im wcześniej dostaniesz taki zestaw od losu, tym lepiej dla ciebie, ponieważ zyskujesz dzięki temu znacznie silniejszą pozycję, kiedy przyjdzie ci zagrać o wszystko w późniejszym wieku.

Trudne i skomplikowane początki wcale nie stanowią obciążenia ograniczającego twoje szanse. Są w rzeczywistości unikalnym materiałem budulcowym do stworzenia twardego charakteru, do którego osoby z łatwym startem życiowym po prostu nigdy nie będą miały dostępu.

***

CYTAT 2

Ramsay rozgranicza autentyczną pewność siebie od pustej arogancji. Prawdziwa pewność siebie wynika bezpośrednio z gigantycznej pracy, jaką włożyłeś w swój rozwój, przez co doskonale znasz swoją wartość, bo udowodniłeś ją sobie w twardej praktyce. Tani poklask i arogancja polegają jedynie na głośnym chwaleniu się swoimi rzekomymi możliwościami jeszcze przed przystąpieniem do jakiegokolwiek działania. Dodaje przy tym niezwykle ważną uwagę, która dotyczy każdego środowiska nastawionego na najwyższą wydajność, zaznaczając, że ostra korekta ze strony przełożonego jest czymś szalenie zdrowym, o ile tylko nie zaczniesz podchodzić do niej personalnie.

„Confidence is knowing what you're capable of because you've put in the work. Arrogance is mouthing off that you can do it, and then not living up to the potential. Getting told off is good, really healthy. But the moment you make it personal, you stop learning.”

Tłumaczenie: Pewność siebie to dokładna świadomość tego, na co cię stać, podparta włożonym wcześniej wysiłkiem. Arogancja to tylko głośne wygadywanie, co to ty nie potrafisz zrobić, za którym nie idzie realne pokrycie w postaci wykorzystanego potencjału. Otrzymanie bury od szefa jest dobre i bardzo uzdrawiające, jednak w momencie, gdy zaczynasz traktować to jako osobisty atak, automatycznie blokujesz swój proces nauki.

Warto na zawsze wdrożyć w swoje życie zawodowe twardą regułę „take it professionally, not personally”. Konstruktywna, nawet bardzo bolesna krytyka skierowana bezpośrednio w stronę wykonywanej przez ciebie pracy nigdy nie jest atakiem wymierzonym w twoją ludzką godność czy wartość, ma na celu jedynie twój rozwój.

***

CYTAT 3

Ramsay wymienia cechy, których z ogromnym zaangażowaniem poszukuje u młodych, wchodzących do zawodu kucharzy i których najczęściej bardzo im brakuje, a mianowicie połączenia wielkiego głodu sukcesu z autentyczną pokorą. Nie interesuje go wyłącznie wrodzony talent czy prestiżowe dyplomy, liczy się jedynie permanentna gotowość do chłonięcia wiedzy od każdego człowieka, na absolutnie każdym etapie zawodowej drogi. Gordon twierdzi, że największym grzechem młodego pokolenia jest zgubne przekonanie, że posiedli już wystarczający zasób wiedzy.

„The biggest mistake young chefs make is thinking they already know enough. You need to be a sponge. The best listening device you have is yourself, absorb everything, from everyone, at every stage. Stay hungry. Stay fit. Everything else follows from that.”

Tłumaczenie: Największym błędem popełnianym przez młodych szefów kuchni jest przeświadczenie, że zjedli już wszystkie rozumy. Musisz zachowywać się jak gąbka. Najlepszym narzędziem do słuchania, jakim dysponujesz, jesteś ty sam, więc chłoń wiedzę z otoczenia, od każdego napotkanego człowieka i na każdym kroku. Pozostań głodny wyzwań. Dbaj o formę. Cała reszta sukcesów będzie naturalną konsekwencją takiego podejścia.

Moment, w którym z powodu własnego ego przestajesz zachowywać się jak chłonna gąbka, jest w rzeczywistości dniem, w którym definitywnie przestajesz się rozwijać. Ta żelazna zasada obowiązuje bezlitośnie w każdym możliwym zawodzie na świecie.

***

Gordon Ramsay posługuje się językiem angielskim z charakterystycznym brytyjskim akcentem oraz z porażającą bezpośredniością człowieka, który z natury nie ma czasu na zbędne pieprzenie.

Tak bezkompromisowe wywody i życiowe lekcje od człowieka, który stworzył globalne imperium, mają największą siłę rażenia u samego źródła, gdy słyszysz pasję oraz surowy ton w głosie Ramsaya.

Jeśli chcesz bez żadnych sztucznych barier i pośrednictwa tłumaczy czerpać wiedzę od najbardziej wymagających liderów na świecie, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.

[ KLIKNIJ „Watch on YouTube” W PRAWYM DOLNYM ROGU VIDEO ]

Dwayne Johnson oraz Joe Rogan to postacie, których nikomu nie trzeba przedstawiać. Ta konwersacja skupia się wokół pytania, z jakiego źródła tak naprawdę rodzi się spektakularny, długoterminowy sukces. Rozmówcy analizują wyboistą drogę życiową aktora, począwszy od brutalnie złamanych marzeń o karierze w futbolu amerykańskim, przez gigantyczne wątpliwości na starcie przygody z wrestlingiem, aż do momentu, w którym wszystkie elementy układanki idealnie wskoczyły na swoje miejsca. The Rock opowiada swoją historię taką jaką jest, włącznie z momentami, gdy jego rodzina była bez dachu na głową oraz gdy kupował swojego pierwszego zardzewiałego gruchota.

***

CYTAT 1

Johnson przytacza słowa Mike'a Tysona i rozbudowuje tę myśl, zaznaczając, że autentyczna dyscyplina wcale nie polega na radosnym wykonywaniu zadań, które szczerze uwielbiamy. Prawdziwa sztuka polega na realizowaniu obowiązków, których szczerze nienawidzisz, ale robieniu ich z dokładnie takim samym zaangażowaniem, jakby stanowiły twoją największą pasję. Wrestler twierdzi, że w momencie, gdy potrafisz tchnąć potężną dawkę pozytywnej energii w czynności, na które nie masz najmniejszej ochoty, przestają one być dla ciebie nieznośnym ciężarem i zaczynają tętnić autentycznym życiem.

„Discipline matters, but enthusiasm matters too. Mike Tyson had a great line: discipline is doing what you hate to do, but doing it as if you love it. That is real discipline. If you can make yourself bring energy even to the things you do not want to do, they stop feeling like drudgery and start feeling like something alive.”

Tłumaczenie: Dyscyplina ma ogromne znacznie, ale entuzjazm jest równie ważny. Mike Tyson użył kiedyś świetnego sformułowania, że dyscyplina to robienie rzeczy, których nienawidzisz, ale wykonywanie ich tak, jakbyś je kochał. Na tym polega prawdziwa dyscyplina. Jeśli zmusisz się do wniesienia energii nawet w te zadania, których bardzo nie chcesz realizować, przestaną one przypominać zwykłą harówkę i zaczną jawić się jako coś żywego.

Warto na stałe zakorzenić to w pamięci: „doing what you hate to do, but doing it as if you love it”. To unikalna energia, jaką osobiście wnosisz do danego wyzwania, całkowicie odmienia jego charakter, a nie na odwrót.

***

CYTAT 2

Johnson zwraca uwagę na banalną z pozoru modyfikację językową, która potrafi przeorientować całe nasze spojrzenie na nudne obowiązki. Zamiast powtarzać pod nosem pełne frustracji hasło, że musisz coś zrobić, zacznij konsekwentnie mówić sobie, że możesz to zrobić. Aktor uzasadnia to bardzo twardym argumentem, przypominając, że na świecie żyją tysiące ludzi schorowanych, ciężko kontuzjowanych lub całkowicie złamanych przez los, którzy oddaliby absolutnie wszystko za szansę ponownego zmierzenia się z twoimi problemami. Głęboka wdzięczność nie jest słabością, ale potężnym narzędziem zmieniającym tonację całego ludzkiego egzystowania. Wystarczy przypomnieć sobie jak bardzo ceniliśmy możliwość trenowania, gdy schorowani leżeliśmy w łóżku, a gdy już wyzdrowieliśmy zaczęliśmy narzekać na samą myśl o bieganiu…

„Instead of saying, I have to do this, you say, I get to do this. There are people who are sick, injured, or broken down who would give anything to do it one more time. If you can keep that in mind, gratitude changes the tone of your whole life. And when you do that, you change not only your own energy, but the energy of the people around you.”

Tłumaczenie: Zamiast powtarzać, że musisz to zrobić, powiedz sobie, że masz przywilej to zrobić. Istnieją przecież osoby chore, ranne czy niepełnosprawne, które dałyby dosłownie wszystko, aby móc wykonać tę czynność jeszcze jeden raz. Jeśli będziesz o tym stale pamiętać, wdzięczność całkowicie odmieni ton twojego życia. Dokonując tej zmiany, modyfikujesz nie tylko własne nastawienie, ale też rewolucjonizujesz energię ludzi w twoim najbliższym otoczeniu.

Prawdziwa wdzięczność nie jest chwilowym, ulotnym uczuciem. To świadoma i dojrzała decyzja dotycząca tego, z jakiej konkretnie perspektywy decydujesz się patrzeć na swój obecny stan.

***

CYTAT 3

Johnson wraca pamięcią do czasów młodości i opisuje, w jaki sposób odnalazł własną tożsamość dzięki pierwszemu poważnemu wyzwaniu, przy którym wytrwał pomimo przeciwności. Nie zawdzięcza tego wrodzonemu talentowi ani ślepemu uśmiechowi losu, lecz absolutnej obsesji oraz stuprocentowemu zaangażowaniu w wybraną dziedzinę. Ta bolesna lekcja uświadomiła mu, że jeśli wejdziesz w jakiś proces całym sobą, jesteś w stanie osiągnąć w nim upragniony sukces.

„Martial arts were the first thing that made me realize I was not a loser. I found something difficult, got obsessed with it, and got good at it. That changed everything. I pursued it like it was going to save me, and in a way it did. If I go all in on something, I can become successful at it.”

Tłumaczenie: Sztuki walki były pierwszym czynnikiem, który pozwolił mi zrozumieć, że wcale nie jestem nieudacznikiem. Trafiłem na coś wymagającego, dostałem na tym punkcie bzika i stałem się w tym naprawdę dobry. To wydarzenie zmieniło absolutnie wszystko. Podążałem tą ścieżką z determinacją, jakby miała mnie ocalić, i w pewnym sensie tak właśnie się stało. Jeśli angażuję się w coś bez reszty, potrafię odnieść w tym sukces.

Wcale nie potrzebujesz wybitnych, unikalnych predyspozycji, aby wystartować z miejsca. Jedyne, czego realnie potrzebujesz, to znalezienie swojej dziedziny i niezłomna gotowość do wejścia w nią bez jakiejkolwiek drogi odwrotu.

***

Dwayne Johnson i Joe Rogan rozmawiają po angielsku całkowicie spontanicznie, bez sztywnego scenariusza, snując swoją opowieść przez ponad trzy godziny. Ta konwersacja dwóch twardo stąpających po ziemi facetów nie doczekała się żadnej oficjalnej polskiej wersji językowej, która byłaby w stanie wiernie oddać jej specyficzny rytm, dynamikę oraz wartość przekazu.

Tak charyzmatyczne i naładowane autentyczną energią rozmowy mają największą siłę rażenia w oryginale, gdy słyszysz każde potknięcie, śmiech i pełen pasji głos The Rocka.

Jeśli chcesz bez żadnych barier i sztucznych filtrów językowych czerpać inspirację od najbardziej wpływowych ludzi na świecie oraz uczyć się ich mentalności bezpośrednio u źródła, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.