Dla mnie najgorsze w tym wszystkim było to, że byłem biednym dzieciakiem w otoczeniu pełnym bogactwa. Chodziłem do prywatnej szkoły, na którą nie było nas stać. Pamiętam taką sytuację: we wczesnych godzinach popołudniowych wywołano mnie i moją siostrę z lekcji do gabinetu dyrektora, a on powiedział nam: „Musicie opuścić szkołę, czesne nie zostało opłacone”. Musiałem wrócić do klasy, ku uciesze kolegów, którzy szczerze mi gratulowali i mówili: „Ale masz szczęście, że możesz wyjść wcześniej!”, zabrać plecak, spotkać się w holu z moją dziesięcioletnią siostrą i jechać z nią 45 minut tramwajem do domu, tłumacząc jej, dlaczego wracamy wcześniej i nie kończymy dziś lekcji. Te problemy finansowe, w połączeniu z sytuacją rodzinną, zrodziły we mnie silną potrzebę wzięcia odpowiedzialności za siebie, szybkiego wydoroślenia i zaopiekowania się rodziną pod względem finansowym i emocjonalnym…

For me, the worst of all situations was that I was a poor kid in an environment where there was wealth. I was going to a private school which we couldn't afford. So, there was an instance where my sister and I were called out of class to the headmaster in the early afternoon, and he told us, 'You've got to leave the school; the fees are not paid.' So, I had to go back into class, to the delight of my friends, who were really happy for me and saying, 'You're so lucky you can leave school!', but I took my school bag, met my sister, who was 10, in the lobby, and had to take the tram home for 45 minutes and explain to her why we were going home and not finishing the day. And so this financial hardship, plus the family situation, created a drive in me to be self-responsible, become an adult really quickly, and look after my family financially and emotionally...

***

Wyraźnie pamiętam, jak na początku lat dwutysięcznych zaproszono mnie na afterparty po wyścigu Formuły 1. Miałem wtedy jakieś 29, może 30 lat. Dobrze mi szło z moją firmą venture capital, ale w tamtym czasie mocno cierpiałem… Stałem tam i myślałem sobie: „Nigdy nie osiągnę takiego sukcesu z tym, co mam; to zawsze będzie moje ograniczenie”. A dziś, 20 lat później, przezwyciężyłem to, a nawet przebiłem ich sukcesy… Zrozumiałem, że ta wrażliwość jest supermocą. Owszem, potrafi ściągnąć cię na samo dno, bo jesteś przez nią podatny na zranienie, ale jednocześnie daje ci niezwykłą zdolność łatwego wyczuwania nastrojów, rozumienia osobowości innych ludzi i tego, jak wpływa ona na wasze relacje. Pozwala znacznie lepiej odbierać emocje otoczenia i zarządzać organizacją w oparciu o autentyczną troskę o drugiego człowieka…

I distinctly remember that I was invited to a Formula 1 after-party in the early 2000s. I must have been 29 or 30 years old, and I was doing well with my venture capital company, but I was, at that time, suffering... I stood there and said, 'I can never achieve that kind of success with what I have; it will always be my limitation.' And now, 20 years later, I've overcome, or I've surpassed, their successes... I realized it's a superpower to have that sensitivity that can drag you very low because you're vulnerable, but it also gives you that superpower of reading a room easily, of understanding somebody else's personality and how that affects your interaction, feeling vibes in a much better way, and running an organization fundamentally because you care about the individual...

***

Momentem, z którego jestem najbardziej dumny, była chwila po tym, jak FIA postanowiła zdyskwalifikować Lewisa ze sprintu w Brazylii za naruszenie przepisów dotyczących tylnego skrzydła, co było zwykłym niedopatrzeniem… Wszyscy wróciliśmy wtedy wieczorem do garażu. Pamiętam, że był tam mój przyjaciel, dziewczyny z cateringu przyniosły nam kanapki, w tle grała muzyka. Byli tam mechanicy, inżynierowie, ludzie z marketingu i cateringu, Lewis, mój przyjaciel Gerhard i ja. Staliśmy tam razem i nagle poczułem w tym zespole niesamowitą energię. Stało się jasne, że aby zdobyć mistrzostwo, musimy wygrać każdy pojedynczy wyścig do końca sezonu. W tamtej sekundzie uderzył w nas prawdziwy piorun mocy. Sama możliwość bycia częścią czegoś takiego napawa ogromną dumą…

The proudest moment was after the FIA decided to disqualify Lewis from the sprint race in Brazil for an infringement on the rear wing, which was a lapse... And we all came back into the garage on that evening. I remember a friend of mine, and the catering girls brought us sandwiches, and music was playing. Many of the mechanics, engineers, marketing and catering people, Lewis, my friend Gerhard, and I were there, and suddenly I felt so much energy in this team. It was clear we had to win every single race until the end of the year to win this championship. At that very moment, there was a lightning strike of power. Just having been part of this is a proud moment...

***

Zawsze powtarzamy: nie winimy człowieka, winimy problem. Jeśli ktoś popełnia błąd, niezależnie od pełnionej funkcji, w gruncie rzeczy jest to wina lidera, bo czy poświęciłem wystarczająco dużo czasu na rozwój tej osoby i zapewniłem jej odpowiednie narzędzia? Dobrym przykładem jest wolny pit stop, podczas którego mechanik nie zdąży dokręcić nakrętki koła na czas. To w ogóle nie jest wina mechanika, ponieważ albo sprzęt nie działa tak, jak powinien, albo trening pit stopów nie był przeprowadzony należycie. Problem leży więc w procesie, a nie w człowieku, i właśnie dlatego musimy chronić naszych ludzi…

What we say is: we don't blame the person, we blame the problem. If somebody's making a mistake in whatever function, fundamentally it's the leader's fault because haven't I invested enough time in developing that person, giving them the right tools? So, a good example is when you have a slow pit stop and a mechanic fails to tighten the wheel nut in time. That's not the mechanic's fault at all, because either the equipment doesn't work adequately, or the pit stop training wasn't like it should have been. So, it is a problem of the process, not the person, and that's why we need to protect the people...

***

Jeśli chcesz słuchać takich wywiadów w oryginale, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego

Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.