Myślisz, że stawiasz twarde granice? Prawdopodobnie tylko bezskutecznie o coś prosisz.

[ KLIKNIJ „Watch on YouTube” W PRAWYM DOLNYM ROGU VIDEO ]

Doktor Becky Kennedy to ceniona psycholożka kliniczna, która specjalizuje się w nowoczesnym i pełnym empatii podejściu do rodzicielstwa. Profesor Andrew Huberman zadaje jej pytania z precyzją dociekliwego naukowca, podczas gdy ona odpowiada z pozycji doświadczonego praktyka. Ta fascynująca rozmowa skupia się wokół wychowania dzieci, jednak większość wniosków formułowanych przez doktor Kennedy odnosi się do każdej ludzkiej relacji, w której jedna ze stron bierze na siebie odpowiedzialność za dobrostan i bezpieczeństwo drugiej osoby.

***

CYTAT 1

Doktor Kennedy wprowadza błyskotliwe rozróżnienie, które całkowicie odmienia dotychczasowe myślenie o asertywności. Prawdziwa granica to informacja o tym, co ty sam zamierzasz zrobić w danej sytuacji, i jej realizacja nie wymaga od drugiej osoby absolutnie żadnego zaangażowania. Prośba z kolei jest komunikatem, który bezpośrednio oczekuje od drugiego człowieka modyfikacji jego dotychczasowego zachowania. Większość z nas żyje w głębokim przekonaniu, że skutecznie wyznacza granice, podczas gdy w rzeczywistości jedynie formułuje pobożne życzenia i odczuwa frustrację, kiedy nie są one spełniane.

„Boundaries are things we tell people we will do and they require the other person to do nothing. A lot of times we think we're setting a boundary when actually we're making a request.”

Tłumaczenie: Granice to rzeczy, o których informujemy ludzi, że sami je zrobimy, i one nie wymagają od drugiej strony żadnego działania. Bardzo często wydaje nam się, że stawiamy wyraźną granicę, podczas gdy w rzeczywistości po prostu zgłaszamy prośbę.

Warto na stałe zapamiętać, że prawdziwa granica dotyczy wyłącznie twojego własnego działania, a nie cudzych reakcji. Jeżeli skuteczność podjętej decyzji zależy od dobrej woli drugiego człowieka, to nie masz do czynienia z granicą.

***

CYTAT 2

Doktor Kennedy wskazuje na fundamentalne potrzeby, których dzieci podświadomie poszukują w każdej codziennej interakcji z dorosłym. Nie chodzi im wcale o sztywne zasady, systemy nagród czy dotkliwe kary, ale o uzyskanie jasnej odpowiedzi na dwa kluczowe pytania: czy moje emocje są prawdziwe oraz czy jestem przy tobie bezpieczny. Psycholożka stawia odważną tezę, że każde zachowanie młodego człowieka stanowi rozpaczliwą próbę zaspokojenia tych potrzeb. Dzieci przychodzą na świat wyposażone we wszystkie możliwe emocje, nie mając jednak żadnych narzędzi do zarządzania tymi stanami, stąd biorą się trudne sytuacje.

„Kids are always asking: am I real and am I safe? Every interaction, that's what they're asking us. Kids are born with all the feelings and none of the skills to manage those feelings. Bad behaviors are feelings or urges without a skill to manage them.”

Tłumaczenie: Dzieci nieustannie zadają nam pytania o to, czy są autentyczne i czy są bezpieczne. Słyszymy je w każdej możliwej interakcji. Maluchy rodzą się z pełnym wachlarzem emocji, lecz bez jakichkolwiek umiejętności radzenia sobie z nimi. Trudne zachowania to po prostu silne uczucia lub impulsy pozbawione odpowiednich narzędzi kontroli.

Niewłaściwe zachowanie nie wynika ze złego charakteru młodego człowieka, ale sygnalizuje nagły brak odpowiednich narzędzi do poradzenia sobie z tym, co w danej chwili czuje jego organizm.

***

CYTAT 3

Doktor Kennedy posługuje się genialną metaforą, która definitywnie zamyka wszelkie dyskusje na temat stosowania kar jako skutecznej metody wychowawczej. Trudno wyobrazić sobie sytuację, w której ktokolwiek próbowałby nauczyć drugiego człowieka pływać poprzez nakładanie na niego sankcji za to, że idzie na dno. Edukacja polega wyłącznie na cierpliwym przekazywaniu konkretnych umiejętności oraz na tworzeniu bezpiecznej, pełnej akceptacji przestrzeni do ich codziennego trenowania.

„I can't imagine anyone thinking I could teach my kid to swim by punishing them for not swimming.”

Tłumaczenie: Nie potrafię sobie wyobrazić, jak ktokolwiek mógłby uważać, że nauczy własne dziecko pływać poprzez karanie go za to, że nie potrafi pływać.

Dokładnie ta sama reguła dotyczy nauki samoregulacji emocjonalnej, budowania odwagi, rozwijania cierpliwości oraz każdej innej pożądanej cechy, jakiej oczekujemy od najmłodszych oraz od samych siebie.

***

Doktor Kennedy i profesor Huberman rozmawiają po angielsku o mechanizmach, które powinien z dużym zaangażowaniem studiować każdy świadomy rodzic oraz nowoczesny lider zespołów. Ta wielowątkowa konwersacja nie istnieje w żadnej oficjalnej polskiej wersji językowej, która pozwoliłaby zachować jej naukową precyzję oraz wyjątkowy ciężar gatunkowy.

Tak głębokie, transformujące myślenie i pełne empatii podejście do drugiego człowieka najlepiej chłonąć bezpośrednio w oryginale.

Jeśli chcesz bez żadnych barier czerpać wiedzę od czołowych światowych ekspertów oraz uczyć się psychologii relacji u samego źródła, napisz do mnie.

Zrzeczenie się Praw Własności i Klauzula Użycia Edukacyjnego


Prezentowane na tej platformie treści, w tym m.in. transkrybowane cytaty, nie są naszą własnością. Wszelkie prawa i własność do opublikowanych treści należą do oficjalnych autorów i twórców odpowiednich kanałów YouTube i Spotify, z których pochodzą te treści. Materiał ten jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych. Nie rościmy sobie żadnych praw własności ani autorstwa tych treści i uznajemy, że pozostają one własnością intelektualną ich odpowiednich właścicieli.